Wojtyła literat

Karol Wojtyła zaczyna pisać bardzo wcześnie, jeszcze przed przyjazdem w lecie 1938 do Krakowa (w październiku występuje już na zbiorowym wieczorze poetyckim w Sali Błękitnej Domu Katolickiego). Z wiosny 1939 pochodzi poświęcony matce wiersz „Nad Twoją białą mogiłą”, w następnych miesiącach powstają m.in. dramaty „Dawid” (niezachowany), „Hiob” i „Jeremiasz”.
Pierwszy drukowany utwór Wojtyły to poemat „Pieśń o Bogu ukrytym”, opublikowany anonimowo w 1946 r. na łamach czasopisma „Głos Karmelu”. W 1950 r., jako Andrzej Jawień, ks. Wojtyła zamieszcza w „Tygodniku Powszechnym” poematy „Pieśń o blasku wody” (nr 19) i „Matka” (nr 50). Kolejne wiersze będą się ukazywały w następnych latach w „Tygodniku Powszechnym” i miesięczniku „Znak”.
W 1960 r. na łamach „Znaku” ukazuje się – również podpisana Andrzej Jawień – „Przed sklepem jubilera. Medytacja o sakramencie małżeństwa, przechodząca chwilami w dramat”. Kolejne dramaty, napisany w drugiej połowie lat 40. „Brat naszego Boga” i „Promieniowanie ojcostwa” z r. 1964, ujrzą światło dzienne dopiero po wyborze kardynała Wojtyły na Papieża (pierwodruk pierwszego: Bożonarodzeniowy numer „TP” z 1979 r., drugiego: „Znak” nr 11/79).
Najprawdopodobniej ostatnim wierszem kardynała Wojtyły sprzed wyboru na papieża jest „Stanisław”. Cała niemal znana twórczość literacka Karola Wojtyły ukazała się w tomie „Poezje i dramaty” (Znak 1979). Autorzy wyboru, Marek Skwarnicki i Jerzy Turowicz, z upoważnienia autora pominęli niektóre juwenilia, jak piszą, „kierując się kryterium wartości artystycznej”. Część juweniliów znalazła się później w osobnych edycjach.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nr 2 (2792), 12 stycznia 2003

do góry

 

© 2000 Tygodnik Powszechny
Szczegółowe informacje o Redakcji; e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl