Unia Gospodarczo-Walutowa

Już w 1969 roku Europejska Rada Szefów Rządów w Hadze opracowała podstawowe cele Unii Gospodarczo-Walutowej, której wprowadzenie przebiegało w trzech etapach. Etap pierwszy dotyczył pogłębienia współpracy
i koordynacji w obszarze gospodarczym i walutowym. 1 lipca 1990 r. pod nadzorem Komitetu Walutowego przystąpiono do wzmocnienia współpracy państw członkowskich w ramach polityki gospodarczej i walutowej. 1 listopada 1993 roku zamrożono stosunek walut narodowych do ECU (europejskiej jednostki monetarnej). 
Najważniejszym zadaniem drugiego etapu było utworzenie federacyjnego systemu Europejskiego Systemu Banków Centralnych. Podstawą istnienia unii walutowej miało być stopniowe uniezależnienie się Banku Centralnego od rządów narodowych, by w pełni zarządzać polityką monetarną Unii.
Trzeci etap tworzenia Unii Walutowej zakończył się 1 stycznia 2002 roku, wprowadzeniem wspólnej waluty europejskiej EURO do powszechnego obiegu w dwunastu państwach Wspólnoty. Zastąpiła ona około 12 miliardów banknotów
i 70 miliardów monet narodowych i stała się jedynym środkiem płatniczym w UE.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nr 51-52 (2789),
22-29 grudnia 2002


do góry

 

© 2000 Tygodnik Powszechny
Szczegółowe informacje o Redakcji; e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl