Polska preambuła preambułą europejską?

„W trosce o byt i przyszłość naszej Ojczyzny, odzyskawszy w 1989 r. możliwość suwerennego i demokratycznego stanowienia o Jej losie, my, Naród Polski – wszyscy obywatele Rzeczypospolitej, zarówno wierzący w Boga będącego źródłem prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna, jak i niepodzielający tej wiary, a te uniwersalne wartości wywodzący z innych źródeł, równi w prawach i w powinnościach wobec dobra wspólnego – Polski (...), ustanawiamy Konstytucję RP” – tak brzmi fragment preambuły polskiej konstytucji. Obecne wersje językowe Karty Praw Podstawowych – części przyszłej konstytucji UE – różnią się w sprawie odwołania do wspólnoty dziedzictwa: w angielskiej wersji widnieje słowo spiritual, we francuskiej spirituel, w niemieckiej geistig-religiös. Europejska Partia Obywatelska, zrzeszająca partie konserwatywne i chadeckie krajów Unii postuluje, by w unijnej konstytucji znalazło się odwołanie do Boga, wzorujące się na polskiej konstytucji, o brzmieniu: „Wartości Unii włączają wartości zarówno tych, którzy wierzą w Boga jako źródło prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna, jak też tych, którzy nie podzielają tej wiary, ale szanują uniwersalne wartości, wywodząc je z innych źródeł”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nr 50 (2788), 15 grudnia 2002

do góry

 

© 2000 Tygodnik Powszechny
Szczegółowe informacje o Redakcji; e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl