Dziwne dziecko


„Wiem tylko na pewno, 瞠 to nie odkurzacz”

JACEK PODSIADΜ


Pewnego dnia Pippi znalaz豉 nowe s這wo. „安ietne s這wo”. „Supernadzwyczajne s這wo”. „Jedno z najlepszych, jakie s造sza豉m”.
S這wo rzeczywi軼ie jest niez貫: spunk. Ale wiadomo o nim niewiele. A dzieci oczywi軼ie chc od razu wiedzie, co to takiego, ten spunk. W zasadzie, przyznaje Pippi, na pewno wiadomo tylko jedno: 瞠 nie oznacza ono odkurzacza.
To ju co. Mo積a by na przyk豉d – to m鎩 skromny wk豉d w my郵 pippizoficzn – wyj嗆 od odkurzacza i oddalaj帷 si od niego zatacza umys貫m coraz szersze kr璕i, a natrafi這by si na spunka. Pippi, Annika i Tommy podejmuj jednak poszukiwania bez takiej pedanterii, troch na o郵ep. Najpierw pr鏏uj po prostu zgadn望, przypominaj帷 sobie rzeczy, jakie istniej, a nie maj nazwy („sam czubek pomalowanego na niebiesko masztu do flagi?” „Odg這s, kt鏎y powstaje, jak si chodzi po b這cie i wygniata je mi璠zy palcami? ”) Potem sami pos逝guj si narz璠ziem, kt鏎e te nie ma jeszcze nazwy, ale w przysz這軼i, kiedy wymy郵ony zostanie internet, b璠zie mia這 na imi wyszukiwarka. Po prostu jad konno do miejsc, gdzie zgromadzenie rzeczy maj帷ych nazwy jest szczeg鏊nie du瞠 i tam pytaj o spunka. W kilku r騜nych sklepach, gdzie Pippi stosuje podst瘼ny chwyt rozpowszechniony dzi w reklamie („Musicie mie. To si na pewno znajduje we wszystkich dobrze zaopatrzonych sklepach”). U doktora („chyba mam atak spunka”). Wszystko na nic. W chwili desperacji Pippi wspina si nawet po rynnie do otwartego okna, ale dwie panie zaskoczone pytaniem, czy nie ma tu spunka, odpowiadaj w spos鏏 typowy dla zaskoczonych pa: „O Bo瞠! Czy kto sk康 uciek?”
Poszukiwaniom spunka towarzysz oczywi軼ie teoretyczne spekulacje na temat jego samego, natury j瞛yka, znaczenia semantyki w 篡ciu cz這wieka etc. Ma貫, mieszcz帷e si na jednym koniu obwo幡e seminarium semiotyczne, podczas kt鏎ego mamy do czynienia z typowym dla dzieci stawianiem pyta o pryncypia, kt鏎ych to pyta doro郵i nie mog na co dzie powtarza, je郵i ich 鈍iat ma zachowa jak捷 stabilno嗆. Dlaczego istniej takie wyszukane nie wiadomo gdzie s這wa jak „balia”, „zatyczka” albo „sznurowad這”, a na s這wo tak oczywiste jak „spunk” nikt dot康 nie wpad? Czy nie powinno si – to ju dodaj od siebie – pozostawia na 鈍iecie pewnej ilo軼i rzeczy nienazwanych? Imi = poz鏎, to pami皻am ze staropolszczyzny. Na pewno przydaje si czasem nie zna wszystkich tych imion, kt鏎ych tyle cz這wiek nawymy郵a. Bo to dzi瘯i niewiedzy dzieciom udaje si odnale潭 spunka. Ju si podda造, ju smutne wraca造, gdy przed will Idylla zsiad造 ze Staruszka i chrz御zcza spotka造. Tommy i Annika rozpoznali, 瞠 to nie chrab御zcz, nie kr闚ka i nie jelonek. I tego by這 trzeba Pippi. „– Wiem – powiedzia豉. – To jest spunk. Widzieli軼ie w 篡ciu co bardziej spunkowatego?”
Znaleziony przez Pippi spunk przydaje si do dzi. Mo瞠 si tak nazwa awangardowa grupa muzyczna z Norwegii albo wirtualna biblioteka anarchistyczna. A ja chc na koniec zauwa篡, 瞠 dzieci znalaz造 spunka dok豉dnie tam, gdzie umiejscawia go – przepraszam, je郵i przekr璚 imi, ale to z pami璚i – Genten Rinpocze: w domu. Oto, co Rinpocze ma do powiedzenia: „Spunka nie mo積a odnale潭 dzi瘯i woli lub wzmo穎nemu wysi趾owi, bo zawsze jest ju obecny, doskona造 i gotowy, w rozlu幡ieniu i zaniechaniu. To tylko nasze poszukiwanie spunka nie pozwala nam go zobaczy. Poniewa spunk nie istnieje, a jednak by tu od zawsze i w ka盥ej chwili ci towarzyszy. Pragn帷 posi捷 co nie daj帷ego si ogarn望, m璚zysz si na pr騜no. Wszystko ju na ciebie czeka, nie szukaj dalej. Nie wyruszaj do nieprzebytej d簑ngli, aby odnale潭 s這nia, kt鏎y spokojnie stoi ju w twoim domu”.
Oczywi軼ie autor tych uwag pos逝guje si niew豉軼iw nazw spunka. Nie m闚i wprawdzie o „zatyczce” ani „sznurowadle”, ale o „szcz窷ciu”.


Jacek Podsiad這
skr. poczt. 32, 45-076 Opole 1 

podsiadlo@atol.com.pl


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nr 41 (2779), 13 pa寮ziernika 2002

do g鏎y

 

© 2000 Tygodnik Powszechny
Szczeg馧owe informacje o Redakcji; e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl