NOTATKI

 


140 lat Muzeum Narodowego w Warszawie

20 maja 1862 r. powołano Muzeum Sztuk Pięknych w Warszawie. Od samego początku było nazywane narodowym w korespondencji pierwszego dyrektora Justyniana Karnickiego, chociaż jego oficjalne przemianowanie nastąpiło dopiero w 1916 r. Uroczyste obchody 140. rocznicy jego powstania uświetniły wykłady gości honorowych, m.in. dyrektora zbiorów watykańskich, koncerty, wręczenie Muzeonów zasłużonym przyjaciołom Muzeum, wydanie okolicznościowego znaczka i wiele innych. W czasie dnia otwartego, w ubiegłą sobotę w podwojach gmachu przy al. Jerozolimskich 3 odbywały się pokazy i prezentacje wraz z towarzyszącymi im wykładami i promocjami wydawnictw poświęconych zbiorom muzealnym. Tematy cykli wykładów dotyczyły bezpośrednio dziejów samego Muzeum, począwszy od projektów architektonicznych gmachu, roli Muzeum jako skarbnicy kultury w życiu narodu, aż do najnowszych możliwości wykorzystania technik komputerowych dla potrzeb inwentaryzowania dzieł sztuki i ich wirtualnej demonstracji. Prezentowano dzieła z różnych oddziałów Muzeum, przypominając publiczności, jak szerokie jest spektrum zgromadzonych przez zasłużoną instytucję muzealiów. Wybór eksponatów ukazywał skomplikowaną historię kolekcjonerstwa i muzealnictwa polskiego na przykładzie kolekcji i depozytów różnego pochodzenia składających się na obecne zbiory. Egipskie mumie i najstarsze polskie starożytności, drzeworyty japońskie i szkła orientalne, grafika i rysunki europejskie pięćdziesiąt jeden razy zmieniały miejsce przechowywania, nim spoczęły w obecnym miejscu.


Jubileusz Mariana Czapli

W Muzeum Narodowym w Kielcach, a następnie w warszawskiej Królikarni i na zamku w Przemyślu zobaczyć możemy retrospektywną wystawę w 30-lecie pracy twórczej Mariana Czapli. 155 prac to cykle obrazów, czasem wersje jednego tematu – malarza, który w twórczości wychodząc od abstrakcji w duchu swego mistrza Gierowskiego opowiedział się po stronie sztuki figuralnej, a nawet politycznie zaangażowanej, podążając w stronę ekspresjonizmu (np. „Tryptyk wojenny” w reakcji na wydarzenia 13 grudnia 1981). Czytelnika „Tygodnika” zainteresują zapewne współczesne interpretacje staro- i nowotestamentowych wątków, odwiecznych religijnych tematów: Drogi krzyżowe, Opłakiwania, Ukrzyżowania, veraikony. Komisarz kieleckiej wystawy Iwona Rajkowska pisze o nich, że: „są wyjątkowe na tle historii malarstwa europejskiego, są piękne najbardziej dosłownie, zachwycają kolorem i siłą oddziaływania równą niekiedy ikonom prawosławnym”.

 


Obrazy Marii Stangret-Kantor w Lublinie

Galeria Sztuki Plastycznej KUL przy lubelskim rynku gości obrazy Marii Stangret. W pochodzących z lat 80. i 90. kompozycjach dominuje pejzaż, któremu artystka pozostaje wierna od powstałych w połowie lat 60. cyklu „Pejzaży kontynentalnych”. Powodowane wspomnieniem, dotyczące przeszłości, powtarzające się wizerunki drzew, liści, domów i okien obdarzone są niepowtarzalnym klimatem emocjonalnym. O ostatnich obrazach powstałych w podkrakowskim Hucisku Wiesław Borowski pisze: „Maria Stangret, dzięki swoim „Oknom”, może przenosić się z zasłoniętego okiennicami i koronami drzew Huciska do świata zewnętrznego, do ludzkiej społeczności, tej, której malarstwo jest wciąż potrzebne”.                                                        (m)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nr 22 (2760), 2 czerwca 2002

do góry

 

© 2000 Tygodnik Powszechny
Szczegółowe informacje o Redakcji; e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl