NOTATKI

Bronisław Mamoń

Kolekcja Bonarskich

W Pałacu „Królikarnia” (Warszawa, ul. Puławska 113 a) czynna jest wystawa obrazów z kolekcji Barbary i Andrzeja Bonarskich pt. „to było tak...”. Radosław Mleczko, komisarz ekspozycji, w katalogu do niej pisze: „to było tak... jak w legendzie. Dawno temu, kiedy nie było jeszcze rynku sztuki w Polsce, pojawił się Andrzej Bonarski. Wieść o jego wystawach obiegła dobrze poinformowaną część stolicy lotem błyskawicy. Oto człowiek, który za własne pieniądze organizuje wystawy sztuki współczesnej. Kupuje obrazy. Będzie rynek. Będzie inaczej. Przed opuszczoną fabryką Norblina gromadzili się artyści i gapie zainteresowani, kpiarze i przypadkowi przechodnie. Pytali: »co słychać?«, »czy to sztuka?«, »czy można na niej zarobić?«, i »to w fabryce?« Pytań było więcej”.
W latach 1986–1991 Andrzej Bonarski zorganizował 23 wystawy. Wśród nich: „Co słychać?”, „Bruno Schulz”, „A teraz rzeźba”, „Nowi Rosjanie”, „Na obraz i podobieństwo”, „Polak Niemiec Rosjanin”, „Polski szyk”. Bonarski skupił wokół siebie grupę artystów i krytyków sztuki, którzy tworzyli i opisywali te wystawy. Od samego początku współpracowała z nim Maryla Sitkowska, obecnie kurator Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, redaktor katalogu, który towarzyszy wystawie „to było tak...”
Kolekcja Barbary i Andrzeja Bednarskich, która powstawała od polowy lat osiemdziesiątych, przekazana została w depozyt Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Przez ponad 10 lat dostępna była wąskiemu gronu zainteresowanych: pracownikom i studentom ASP. Po raz pierwszy prezentuje się ją publiczności w pałacu „Królikarnia”. Obok dzieł z wystaw Bonarskiego znalazły się również prace Stanisława Młodożeńca, Jacka Krzyszkowskiego i Katarzyny Kozyry, prace, które później trafiły do kolekcji Bonarskich.

Sceny Pasyjne

W lubelskiej galerii sztuki „Wirydarz” (Narutowicza 8) Maria Tyzenhauz, znana malarka i kopistka wystawia obrazy o tematyce pasyjnej, malowane temperą na desce według średniowiecznych mistrzów: Hieronima Boscha, Rogera van der Weydena, Matthiasa Grünewalda, Jana Mastaerta. Wystawę dopełniają oryginalne prace artystki. „Inspiracją do wykonania tych obrazów – zwierza się autorka »Scen pasyjnych« – były dwie fascynacje: pierwsza – Osobą Jezusa Chrystusa, Jego cierpieniem, druga – pięknem i mądrością obrazów pasyjnych malowanych przez późnośredniowiecznych malarzy. Wszystkie obrazy malowane były kiedyś w technice olejnej, dla mnie wyzwaniem było malować je w technice tempery jajowej. Zależy mi bardziej na refleksji mogącej się narodzić pod wpływem oglądania tych scen pasyjnych, niż na skupieniu uwagi nad techniką ich wykonania”.
Maria Tyzenhauz, ur. 25 II 1950 r. w Lublinie, studiowała w warszawskiej ASP na wydziale konserwacji i na UMCS w Lublinie na wydziale pedagogiki i psychologii (wychowanie plastyczne). Dyplom uzyskała z rzeźby. Wykonywała prace pozłotnicze do Zamku Królewskiego w Warszawie. Współpracowała z Muzeum Archidiecezjalnym w Lublinie jako konsultant i wykonawca zleceń w zakresie pozłotnictwa konserwatorskiego. Eksponowała swe prace w galeriach lubelskich oraz seminariach duchownych i muzeach diecezjalnych.

Temat konferencji: Tymon Terlecki

Pracownia Badań Emigracji Instytutu Literatury Polskiej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu od dwóch lat organizuje ogólnopolskie konferencje naukowe poświęcone wybitnym postaciom życia literackiego i kulturalnego emigracji. Dotychczas odbyły się dwie takie konferencje. Tematem pierwszej (r. 2000) było życie i dzieło literackie Jerzego Pietrkiewicza , tematem drugiej (r. 2001) biografia i twórczość Mariana Czuchnowskiego. W 2002 pracownia zamierza zorganizować sesję poświęconą Tymonowi Terleckiemu, wybitnemu teatrologowi, eseiście, historykowi literatury i tłumaczowi, przedstawicielowi tzw. krytyki personalistycznej. Dokładna data sesji jeszcze nie ustalona.

Laur Klemensa Janickiego

Rozstrzygnięto ogólnopolski konkurs o laur Klemensa Janickiego, organizowany juz po raz dziesiąty przez Klub Literacki Centrum Kultury „Zamek” w Poznaniu i „Głos Wielkopolski”. Na konkurs wpłynęło ponad 2 tysiące wierszy od blisko 500 autorów. Jury pod przewodnictwem Mariana Grześczaka nagrodę główną – Laur Klemensa Janickiego (rzeźba w brązie autorstwa Marioli Kalickiej-Królczyk oraz nagroda pieniężna) przyznało Maciejowi Woźniakowi z Płocka.

(m)

do góry