Nr 13, 31 marca 2002
On-line: Obraz tygodnia
• Kronika religijna
• Komentarze •
Medytacja Biblijna • Liturgiczne czytania tygodnia
WIELKANOC 2002
Miłość mocniejsza niż śmierć
Ze STANISŁAWĄ GRABSKĄ,
teologiem, rozmawia Artur Sporniak
ARTUR SPORNIAK: – Kim dla Pani jest Jezus?
STANISŁAWA GRABSKA: – Jest tą najważniejszą Osobą. Wierzę w Niego, bo przekonuje mnie całe Jego życie, śmierć i zmartwychwstanie. Nie ma w historii świata drugiego takiego człowieka, który tak kochał, w taki sposób żył. Dlatego że wierzę Jezusowi, wierzę w Boga Ojca, który jest miłością. Gdyby nie było Pana Jezusa, nie wiem, czy byłabym w ogóle wierząca.
WIĘCEJ
Zmartwychwstały
jest Ukrzyżowanym
O. Korneliusz T.
Wencel
Wydaje się, że Słowo
wypowiadane z głębi milczącego łona Ojca nigdy nie przemówiło do człowieka mocniej i wyraźniej aniżeli wówczas, kiedy „zamilkło”, czyli w chwili, gdy całe Jego życiowe posłannictwo wyraziło się Ukrzyżowaniem i powstaniem z martwych, a zarazem objawieniem zarówno bezsilności, jak i wszechmocy Bożej miłości.
WIĘCEJ
Ekstaza i
kuropatwa, czyli o świętości
Z o. LEONEM
KNABITEM, benedyktynem tynieckim, rozmawiają Wojciech Bonowicz
i Artur Sporniak
Św. Teresę z Avila jeden z gości zastał przy jedzeniu kuropatwy. Kiedy wyraził zdziwienie, że święta jada tak obficie, ta odpowiedziała:
„Kiedy ekstaza,
to ekstaza, a kiedy kuropatwa, to kuropatwa”. WIĘCEJ
WIARA
Polski kształt dialogu
Tischner i Kołakowski
Krzysztof
Michalski
Jest takie zdjęcie Tischnera, często reprodukowane w gazetach po jego śmierci: idzie przez łąkę, w górach, z tyłu zapierający dech krajobraz – on, ksiądz, na pierwszym planie, tryskający radością życia, ufnością w przyszłość. W ręku książka. Mam często ten obraz przed oczyma, gdy czytam jego książki; także teraz, przy lekturze nowego wydania „Polskiego kształtu dialogu”.
WIĘCEJ
Polska
religijność i obyczaje w czasach zmian: wokół śmierci
Zanim
zmartwychwstaniemy
Edyta Mętel
W Kostomłotach śmierć jest czymś normalnym. W pierwszą niedzielę po Wielkanocy uniccy mieszkańcy Kostomłotów idą na cmentarz. Idą, żeby powiedzieć, że Chrystus zmartwychwstał.
WIĘCEJ
Świętość i
grzeszność w Kościele
Jeden, święty,
powszechny i apostolski...
Ks. Adam Boniecki
Mówimy: dlaczego Kościół milczy? Mówimy: takie jest stanowisko Kościoła. Ale mówiąc „Kościół”, mamy wówczas na myśli hierarchię.
Jej grzechy i ułomności nie naruszają i nie niszczą tego, co w Kościele jest niezniszczalne i święte.
WIĘCEJ
Eurorozsądek
episkopatu
Jacek Woźniakowski
Język życia publicznego nie szczędzi nam
na co dzień przemilczeń, przekrętów i przeinaczeń. W atmosferze zbyt często mglistej i grząskiej tym mocniej pragniemy rozjaśnień, dopowiedzeń, twardego gruntu pod nogami. Z tym większą radością czytamy dokument ostatniej Konferencji Episkopatu Polski, pt.
„Biskupi polscy wobec integracji europejskiej”. Dokument – w odróżnieniu od niektórych listów pasterskich – zwięzły, zwarty i krystalicznie przejrzysty. Nie ma żadnych wątpliwości, że nasz episkopat – idąc w ślady papieża – ze spokojną rozwagą i mocnym przekonaniem popiera wejście Polski do Unii Europejskiej.
WIĘCEJ
Dokument
Episkopatu Polski o integracji z UE
Pasterze Europy
Polska przeżywa ważny okres coraz pełniejszej integracji
ze strukturami gospodarczymi i politycznymi Unii Europejskiej. W tej ważnej dziejowej chwili nie może zabraknąć słowa Biskupów.
Integracja Polski z Unią Europejską jest sprawą wielkiej wagi.
Polityczne debaty zadecydują o przyszłości Polski na dziesiątki lat, stąd w tej sprawie konieczne jest zaangażowanie wszystkich ludzi
oraz środowisk odpowiedzialnych za dziedzictwo narodowe. WIĘCEJ
Watykański
drugi i dwudziestu poprzedników
Ks. Jan Kracik
Działały jak konfiguracja sztabu
kryzysowego, straży pożarnej i ciała ustawodawczego. Potępiały herezje, formułowały dogmaty, reformowały Kościół. Sobory powszechne, czyli ogólnokościelne synody. W pierwszym tysiącleciu zwoływane przez cesarzy, potem w średniowieczu – sobory chrześcijaństwa zachodniego, a po jego rozłamie w XVI w. – sobory Kościoła katolickiego: trydencki i dwa watykańskie.
WIĘCEJ
KS. MIECZYSŁAW MALIŃSKI
KULTURA
„Warszawa
środkiem ustali się świata”
Czesław Miłosz
Chcę poruszyć sprawy dziwaczne, jakkolwiek, moim zdaniem, aktualne. Mianowicie zastanowić się nad związkiem Polski międzywojennej
z tym, co ją poprzedzało, czyli usposobieniem inteligencji polskiej i jej literatury sprzed roku 1914.
Ta łączność czy też ten kontrast wymykały się badaniom z różnych powodów, przede wszystkim ze względu na to, że za PRL-u raczej należało te współzależności zamglić niż wyodrębnić.
WIĘCEJ
Z „Księgi
ziół”
Sandor Márai
O sumieniu
Tylko sumienie może być twoim sędzią, katem albo protektorem,
nikt inny! Gdy piszesz, zdajesz z tego sprawę tylko własnemu sumieniu, nikomu innemu. Obojętne, czego oczekują od ciebie, obojętne, jak cię ukarzą, jeżeli nie dasz im tego, czego się po tobie spodziewali, lub tego, co chcieli usłyszeć! Więzienie i wstyd, pręgierz i sponiewieranie, fałszywe oskarżenie i słowne upokorzenie, bieda i nędza, wszystko to prawdziwie nie dotyka. Tylko twoje sumienie potrafi cię ukarać, tylko ten tajemniczy głos może powiedzieć: „Zawiniłeś”. Albo: „Jest dobrze”. Reszta to mgła, dym, nicość.
WIĘCEJ
Sandor
Márai
Miłość Viery
Patrycja Bukalska
z Pragi
Viera Szpanová i Vladimir Boudnik: dwoje czeskich artystów, plastyczka i grafik. Los zetknął ich ze sobą, aby przeżyli razem trzy miesiące jako małżeństwo w burzliwym roku 1968. Młodziutka studentka i czterdziestolatek po przejściach, główny bohater „Czułego barbarzyńcy” Bohumila Hrabala. Wkrótce Vladimir odebrał sobie życie. Viera tworzy do dziś.
WIĘCEJ
w
stulecie urodzin Józefa Mackiewicza – rozmowa
sprzed lat
Moje credo
pisarskie?... Prawda
Z JÓZEFEM
MACKIEWICZEM rozmawia Bronisław Mamoń
– Pańskie credo pisarskie – co je wyznacza? Jakie ideały i cnoty? Jakie obszary i dążenia? Jakie miejsce w nim zajmują religia, wiara?
– Credo przewodnie, Pan pyta? Prawda. Czy coś z niej, ale zawsze prawda. Fikcja sama mnie nudzi. Tzw. „fikcja” osób czy sytuacji służy do uzupełniania prawdy, jaką autor widzi. Całą prawdę zna tylko Bóg, ale autor odpowiedzialny jest w opisie nie tylko za to, co widzi, ale i za to, co widząc świadomie przemilczy. Tym bardziej, jeżeli czyni to na rozkaz czy pod innym naciskiem z góry. Niezależnie od władz czy nastroju społeczeństwa krajobraz, ludzie w nim, wszystko powinno być prawdziwe. Mnie szczególnie interesuje człowiek na tle dokumentów historycznych.
WIĘCEJ
Józef
Mackiewicz
Wizyta u
Mackiewiczów
Klisza pamięci
Bronisław Mamoń
Z pobytu u Mackiewiczów zapamiętałem ich ogromną gościnność i życzliwość. Kolacja była wprost wystawna. Na stole ładnie nakrytym znalazło się kilka gatunków wyśmienitych wędlin, sałatki jarzynowe, szwajcarskie sery, dobre wino, owoce. Tak szczodrze, tak serdecznie nie byłem przyjmowany w najzasobniejszych domach, do których parę razy zawitałem w moim długim życiu. Rozmawialiśmy o literaturze, malarstwie, sytuacji ogólnej w kraju, roli Kościoła w poszerzaniu przestrzeni wolności w społeczeństwie zniewolonym przez komunizm.
WIĘCEJ
Białoszewski
Jan Błoński
„Pamiętnik z Powstania Warszawskiego” Mirona Białoszewskiego, wydany po raz
pierwszy w 1970 roku, ukazał się właśnie po francusku nakładem prestiżowego
wydawnictwa Calmann-Lévy.
Autorem przekładu jest Erik Veaux, francuski slawista i tłumacz Witkacego i
Borowskiego. Veaux w latach 60. mieszkał w Warszawie i był wtedy częstym gościem poety. Czy „Pamiętnik”, utwór,
o którym powiada się, że jest hermetycznie polski, okaże się sukcesem na
francuskim rynku wydawniczym? Sesja zorganizowana 16 marca na Sorbonie
miała pomóc Francuzom w odbiorze dzieła Białoszewskiego; jednym z jej
uczestników był prof. Jan Błoński.
Cóż było wznioślejszego od warszawskiego powstania... i co równie niezrozumiałego... także, czy może bardziej, dla jego uczestników?... Tym bardziej nadzwyczajne, że znalazł się pisarz, który trafił na ton odpowiadający tej nieprawdopodobnej mieszaninie trywialności i wzniosłości.
WIĘCEJ
Strzyżenie uchem
Letnia Pasja,
albo spór o Philippe'a Herreweghe
Stefan Rieger
Coś może być „ładne” i najzupełniej mijać się z prawdą. Philippe Herreweghe – dla wielu idol i wyrocznia – interpretuje Bacha tak, jakby był to Palestrina. Jego najnowsze nagranie
„Pasji Janowej” to jeszcze jedna niepotrzebna płyta.
WIĘCEJ
TEATR
Obraz, od którego
traci się wiarę
Łukasz Drewniak
Bezwzględnym atutem „Idioty” Barbary Sass jest galeria dwuznacznych postaci. W krakowskim spektaklu zaglądamy w dusze ludzi udręczonych własną małością.
WIĘCEJ
NOTATKI
WŚRÓD KSIĄŻEK
FELIETONY
Dwanaście
koszy ułomków
Wielkanocna prośba
osiołka
Ks. Stanisław
Musiał
Mogę się pochwalić (nieskromnie),
że nie przypominam sobie, bym czegoś w życiu komuś zazdrościł. Każdy jest niepowtarzalny, jedyny. Każdego Pan Bóg wyposaża inaczej.
I każdego inaczej prowadzi. Dał mi za to Pan Bóg w obfitości uczucie zazdrości wobec zwierzaków. I to od najmłodszych lat.
WIĘCEJ
O wszystkim
Uśmiechy
Andrzej Dobosz
Jedną z wielkich przyjemności życia w
Paryżu jest to, że widuje się tu wyjątkowo wiele osób uśmiechniętych i wyraźnie szczęśliwych.
WIĘCEJ
Zróżnicowana
informacja
Marcin Król
Wśród podstawowych kryteriów
określających, czy dany kraj spełnia warunki niezbędne, by uznać go za demokrację, jest dostęp do wiarygodnych i zróżnicowanych źródeł informacji. W Polsce jest z tym niestety bardzo kiepsko, zwłaszcza jeżeli chodzi o sprawy międzynarodowe, a w szczególności ostatnio o wojnę z terroryzmem.
WIĘCEJ
A mój syn
Wiosna, panie sąsiedzie
Jacek Podsiadło
A mój syn napisał kiedyś list do Misia,
którego znalazł w internecie. WIĘCEJ
Wieczorami
Ewa Szumańska
Wieczorami – a teraz prawie każdego wieczora – siadam na swoim ulubionym
fotelu. Wracają do mnie obrazy, te widziane przed chwilą na ekranie i tamte dawne, z dwóch radosnych, słonecznych pielgrzymek. I nie widzę żadnego rozwiązania, żadnego wyjścia, chyba tylko cud. Cud wygaszenia w ludzkich sercach rosnącej z dnia na dzień nienawiści.
Zamykam oczy i tak, jakbym odmawiała różaniec, powtarzam w myśli: przez Massadę i Ścianę Płaczu, przez meczet Al Aqsa i Meczet Skały, przez Bazylikę Grobu, Ogród Oliwny i Grotę Narodzenia – wygaś tę nienawiść Panie...
WIĘCEJ
Votum separatum
Zachwyt czy współczucie?
Józefa Hennelowa
Czytam w jednym z ostatnich biuletynów
Katolickiej Agencji Informacyjnej: „W kręgach franciszkańskich mówi się coraz głośniej o liturgicznym Święcie Stworzenia.
WIĘCEJ
LISTY
|
