Kościół a integracja europejska

„Kościół nie może nigdy pozwolić na nadużywanie go do antyeuropejskiej demagogii oraz podsycania antyeuropejskich nastrojów. Dla zjednoczonej Europy nie ma bowiem alternatywy” – mówił Jan Paweł II do parlamentarzystów austriackich goszczących w Rzymie 23 marca 1997 roku. Już na rok przed zburzeniem Muru Berlińskiego Papież wyraził nadzieję na zjednoczenie całej Europy: „Pragnieniem moim jest to, by Europa suwerenna i wyposażona w wolne instytucje rozszerzała się kiedyś aż do granic, jakie wyznacza jej geografia, a bardziej jeszcze historia. Jakże miałbym tego nie pragnąć, skoro inspirowana wiarą chrześcijańską kultura tak głęboko naznaczyła dzieje wszystkich ludów naszej Europy, ludów greckich i łacińskich, germańskich i słowiańskich”. Słowa te Jan Paweł II skierował do Parlamentu Europejskiego w Strasburgu 11 października 1988 r.
Wyrazem zainteresowania Kościoła katolickiego procesem integracji europejskiej są powołane przez niego instytucje. Najważniejszą instytucją jest powstała w 1980 roku z inicjatywy Stolicy Apostolskiej Komisja Episkopatów Wspólnoty Europejskiej (COMECE). W jej skład wchodzą przedstawiciele 14 episkopatów z 15 krajów członkowskich Unii Europejskiej oraz – jako obserwatorzy – przedstawiciele episkopatów Szwajcarii, Polski, Węgier i Czech. Zadaniem COMECE jest m.in. dialog z kierowniczymi instytucjami UE nt. kształtu prawodawstwa europejskiego oraz monitorowanie polityki UE i jej prawodawstwa z punktu widzenia Kościoła. Dużą rolę w procesie integracji odgrywa powołana w 1971 roku Rada Konferencji Episkopatów Europy (CCEE), skupiająca przedstawicieli 34 episkopatów Kościoła katolickiego z państw europejskich.
Funkcjonują także organizacje pozarządowe związane z Kościołem. Powstałe w 1956 roku z inicjatywy jezuitów Katolickie Biuro Informacji i Inicjatyw Europejskich (OCIPE) zajmuje się refleksją nad etycznym wymiarem procesu jednoczenia się Europy i w tej dziedzinie współpracuje z innymi organizacjami kościelnymi oraz z analogicznymi organizacjami ekumenicznymi innych wyznań chrześcijańskich. Od 1992 r. OCIPE posiada filię w Warszawie, założoną przez ks. Andrzeja Koprowskiego SJ. Podobny charakter ma założone na początku lat 90. dominikańskie stowarzyszenie ESPACES, które od listopada 1999 roku posiada także biuro w krakowskim klasztorze dominikanów.
Kościół katolicki w Polsce nie widzi alternatywy dla procesu integracyjnego. „Logika rozwoju ludzkiego domaga się współpracy i dlatego Unia Europejska jest logiczną konsekwencją dziejową” – mówił kard. Józef Glemp podczas sesji „Polska i Węgry – millennium chrześcijaństwa”, zorganizowanej w Warszawie 10 lutego 2001 roku. Dlatego przedstawiciele polskiego Episkopatu już dwukrotnie gościli
w Brukseli, zapoznając się z ideą i działaniem Parlamentu Europejskiego (w latach 1997 i 2000). Trzykrotnie wszyscy polscy proboszczowie otrzymali także broszurę informującą o roli Kościoła katolickiego w procesie integracji, wydaną przez gliwickie wydawnictwo „Wokół nas” (w latach 1998, 2000 i 2001). Organizowane są sesje i konferencje naukowe poświęcone integracji europejskiej. Wydawane są także publikacje dotyczące tej tematyki, m.in. książka abp. Józefa Życińskiego „Europejska wspólnota ducha” (Wydawnictwo Fundacji wyd. ATK, 1998) oraz praca zbiorowa „Chrześcijaństwo a integracja europejska” (WAM, 1998).
                         ASk

 

 

 

 

 

do góry

 

© 2000 Tygodnik Powszechny
Szczegółowe informacje o Redakcji; e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl