Przemówienie powitalne kard. Lubomyra Huzara

Prośba o przebaczenie

 

Łaska Ducha Świętego zgromadziła nas dzisiaj na tę wspólną modlitwę, na tę Boską Liturgię, razem z Tobą, Ojcze Święty. (...) Zgromadzone tu masy ludu – a ja jestem ich rzecznikiem – bezpośrednio świadczą o tym, że nasz Kościół, który poniósł wielkie i nadzwyczajnie bolesne straty, wszystko szczęśliwie przetrzymał i przy pierwszej sposobności odnowił swe normalne publiczne życie. Jesteśmy bardzo dumni z tego powodu, lecz nie przypisujemy sobie osobliwych zasług. Mamy świadomość, że wsparła nas łaska Boża, ukazując światu ten wspaniały cud – odrodzenia naszego Kościoła. Łaska Boża wyraziła się przede wszystkim w tych naszych braciach i siostrach, z których wielu jest tutaj obecnych – biskupach i kapłanach, zakonnikach i zakonnicach, a także świeckich, którzy pełnymi garściami przyjęli Boży dar i z jego pomocą dali całemu światu świadectwo swojej wierności Chrystusowi i Jego Kościołowi. Niektórych z nich, jako zalążek niezliczonych innych męczenników i wyznawców, których zrodziła ta ziemia, Ty, Ojcze Święty, ogłosisz dzisiaj wobec zebranego tu ludu i wobec wszystkich, którzy śledzą nasze nabożeństwo, błogosławionymi. Za to składamy Ci wielką podziękę.
Składamy też wielkie dzięki Tobie, Ojcze Święty, za nieoceniony dar osobistej opieki nad naszym Kościołem, a w Twojej Osobie także wszystkim tym Twoim poprzednikom, którzy poparli nas w ponurych latach prześladowań. Jedność z Rzymską Stolicą Apostolską stała się dla naszego Kościoła duchowym skarbem i niezłomnym oparciem.
Z tej okazji składamy synowskie dzięki naszym wielkim Metropolitom: Andrzejowi Szeptyckiemu i Josyfowi Slipemu za to, że starali się oni przygotować powierzone im stado przez staranną naukę i własny heroiczny przykład do srogich czasów i do ich przetrwania.
Może wyda się to dziwne, niezrozumiałe i sprzeczne, żeby w taki moment wysławienia Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego przypomnieć też, iż historia naszego Kościoła w minionym stuleciu znała także ciemne i tragiczne duchowo momenty. Polegały one na tym, że niektórzy synowie i córki Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, ku naszemu ogromnemu żalowi, świadomie i dobrowolnie wyrządzili krzywdę swoim bliźnim spośród swego narodu czy innych narodów. Za wszystkich nich w Twojej obecności, Ojcze Święty, pragnę w imieniu Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego prosić o przebaczenie Pana Stworzyciela i Ojca nas wszystkich, a także o przebaczenie tych, których w jakiś sposób skrzywdziliśmy my, synowie i córki naszego Kościoła. Żeby już nie ciążyła na nas straszliwa przeszłość i nie utrudniała naszego życia, chętnie przebaczamy tym, którzy w jakiś sposób skrzywdzili również nas. Jesteśmy przekonani, że w duchu wzajemnego przebaczenia możemy spokojnie przystąpić do tej wspólnej z Tobą służby Boskiej Liturgii w szczerej i mocnej nadziei, że wkraczamy w nowe i piękniejsze stulecie.
Już dzisiaj, Ojcze Święty, w miłości i pokorze stoi Kościół gotów do pełnienia nowych zadań, które wypływają z naszej pobożnej tradycji wschodniej, ustroju kościelnego, a także z zaszczytnego naszego obowiązku wobec całego Kościoła powszechnego. Z myślą o piękniejszej przyszłości w nowym stuleciu my, biskupi Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego przygotowujemy plan pracy duszpasterskiej, którego istotę można oddać w słowach: święta sprawa jednoczenia ludzi w pielgrzymowaniu drogą ku kościelnej jedności, by spełnić wolę Chrystusa Zbawiciela.
Przekraczamy próg nowego tysiąclecia z nową ufnością i nadzieją pokładaną w Macierzyńskiej Opiece Najświętszej Bogarodzicy, pod której niebieską ochronę naród nasz zawsze uciekał się w ciągu wieków.
Zgromadzeni tutaj przed Panem, wypróbowani w latach niedoli, spragnieni Boga, prosimy Cię o Twoje życzliwe wsparcie dla naszych wysiłków i o Twe ojcowskie słowa.
Nadeszła chwila celebracji. Ojcze Święty, błogosław! 

Tłum. Jan Jarco (KAI)


 

 

 

 

 

 

 

 

do góry

 

© 2000 Tygodnik Powszechny
Szczegółowe informacje o Redakcji; e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl