W najnowszym numerze

 

On-line: Obraz tygodnia •  Kronika religijna •  Komentarze

 

 

KRAJ I ŚWIAT

OLGA STANISŁAWSKA: JEROZOLIMA

,,Można utkać obraz miasta z cytatów ze świętych tekstów – świętego miasta trzech religii. Lubimy tę Jerozolimę wyśnioną mityczną. Ale Jerozolimie-miastu rozpaczliwie trzeba czego innego. Oddzielenia mitów od rzeczywistości, wyzwolenia od ciężaru ideologii ludzi, którzy tu mieszkają”. Podczas niedawnych rozmów pokojowych w Camp David Izraelczycy i Palestyńczycy przyznali, że Jerozolima nie może więcej zostać fizycznie podzielona. Że musi być miastem otwartym, z sanktuariami dostępnymi dla wszystkich. ,,Ale nikt nie wie, co to będzie znaczyć. Sytuacja nigdy nie była taka dobra – mówią jedni. Inni mówią, że sytuacja nigdy nie była taka zła. W Jerozolimie ludzie wyczerpani falą upałów, jakich nie widziano tu od pięćdziesięciu lat, czekają”.

JODIE I MARY: CZY WOLNO ROZDZIELIĆ SYJAMSKIE BLIŹNIĘTA?

Blok tekstów o tragedii bliźniąt, zrośniętych dolną częścią brzuszków, mających wspólne płuca i serce. Zdaniem lekarzy bez interwencji chirurgicznej obie umrą w ciągu pół roku, ewentualne rozdzielenie zakończy się śmiercią słabszej dziewczynki.

,,Skoro można zabić człowieka dla ratowania człowieka – upada cała nasza kultura humanistyczna” – pisze ks. PAWEŁ BORTKIEWICZ, profesor teologii moralnej warszawskiego UKSW. ,,Jestem za »uczciwym grzechem«, który popełniony został z pełną świadomością winy i równocześnie z pełnym żalem, i pełną gotowością odpokutowania, a który wybrany został z bólem jako próba ratowania pewnego dobra, dobra, które niechybnie przepadłoby, gdyby ktoś tego grzechu nie wziął na siebie” – replikuje JACEK FILEK, profesor etyki UJ. Ich tekstom towarzyszy korespondencja TADEUSZA JAGODZIŃSKIEGO, który śledzi dyskusję etyczno-prawną nad rozdzieleniem sióstr z Londynu.

WIESŁAW GODZIC: KLUB SIEDZĄCEGO KARTOFLA KONTRA INTERNAUCI Z TUCHOLI

Rozmowa Mirosława Grassa i Marcina Gabrysia z profesorem UJ, zajmującym się teorią filmu i mediów audiowizualnych.

„Telewizja jest wspaniała, cudowna i nigdy bym nie powiedział, że jest zła” – rozpoczyna rozmowę Godzic. Jako, że „model BBC, w którym telewizja ma być jednym z narządzi tworzenia społeczeństwa obywatelskiego, załamał się”, a najistotniejszą okazała się funkcja rozrywkowa, nie należy się na nią obrażać, ale ją wykorzystać. „Przekaz telewizyjny musi być atrakcyjny. Telewizja publiczna nie może od tego uciekać, musi dostosować się do panującej konkurencji”.

ROMAN KUŹNIAR: DEMOKRACJA – NIEWIDZIALNE ZAGROŻENIA

„»Władza ekonomii« nie potrzebuje obywatela; potrzebuje producenta i konsumenta. Obywatel jako fundament demokracji podlega procesowi stopniowego przekształcania w jednostkę sprzedająco–kupującą”. Minimalizowanie zagrożeń dla demokracji może zakończyć się sprowadzeniem jej do fasadowych procedur, bez związku z wyrażaniem woli społeczeństwa, ostrzega autor, dyrektor Departamentu Strategii i Planowania Polityki MSZ. Dlatego ustrój demokratyczny, nie będący wartością samą w sobie, potrzebuje odniesienia „do bogatego świata wartości i idei kształtujących specyfikę ludzkich zbiorowości”.

PIOTR BERNARDYN: BLINY W TOKIO

Prezydent Putin zjawił się w Japonii ze starą propozycją: zawarcie traktatu pokojowego (co było niemożliwe przez prawie pół wieku od zakończenia wojny) i odłożenie sprawy czterech Wysp Kurylskich, zagarniętych przez Armię Czerwoną we wrześniu 1945, na później. Wizyta nie mogła więc niczego zmienić. W ostatnich latach pojawiło się zresztą kilka scenariuszy rozwiązania sporu o Kuryle, również możliwość sprzedania wysp Rosji chronicznie potrzebującej gotówki. „Wątpić należy, czy taka transakcja jest możliwa. A jeśli nawet, to jaka kwota miałaby wchodzić w grę: 5, może 10 miliardów dolarów? Pod tym względem Rosja jest studnią bez dna: każda suma jest za niska”.

EWA BERBERYUSZ: POSZUKAJMY ZA LASAMI, ZA MORZAMI...

„Giedroyc traktował emigrantów jako ważną, wręcz nieodzowną, »siłę roboczą«, którą należy spożytkować w okresie przebudowy kraju” – reportaż o sukcesach zawodowych dwóch polskich emigrantów za Oceanem jest opisem doświadczeń niewykorzystanych przez Polskę w czasach demokracji. Redaktor z Maisons-Laffitte „nie mógł pojąć, że przestawiając Polskę na nowe tory – nieznane pokoleniu wyrosłemu po wojnie – nie sięgamy po pomoc i radę tych, którzy czekające nas doświadczenia już przerobili na własnej skórze”.

 

KOŚCIÓŁ

KS. ADAM BONIECKI: PAN BÓG JEST PONAD PODZIAŁAMI

Editorial o watykańskiej deklaracji ,,Dominus Iesus”.

,,Kościół katolicki wierzy, że wszystkie ludzkie drogi prawdy, dobra i piękna wiodą do tego samego Chrystusa. jest przekonany – chyba podobnie jak inni wędrowcy – że jego droga jest najprostsza i najlepiej oświetlona. Konkluzja? Nie spierajmy się, czyja droga jest lepsza, ale idźmy. Nikomu nie negując praw do własnej drogi, ani nie kwestionując możliwości dojścia. W końcu Pan Bóg jest ponad podziałami”. (Tekst deklaracji oraz komentarze w ,,Kontrapunkcie”.)

JAN STRZAŁKA: MIKOŁAJ II I ALEKSANDER MIEŃ, CZYLI KTO JEST ŚWIĘTYM

,,Świętym ogłoszono cara, a o kanonizacji Mienia w 10 lat po jego męczeńskiej śmierci marzy tylko mała grupa jego uczniów. Wierzą, że kiedyś się to stanie. Lecz dopiero wtedy, kiedy Rosja wyleczy się z wielkiej choroby”.

EWA JARUZELSKA: BŁOGOSŁAWIEŃSTWO I BRZEMIĘ, czyli macierzyństwo jako teologiczna inspiracja.

,,Macierzyństwo kobiety nosi w sobie tajemnicę ofiary, wydania samej siebie. Matka w czasie ciąży i poprzez karmienie daje dziecku swoje ciało na pokarm. Łatwo tu zauważyć odniesienie do eucharystycznej ofiary Chrystusa”.

S. ALINA MERDAS RSCJ: SAM NA SAM Z BOGIEM, czyli ciąg dalszy dyskusji o medytacji chrześcijańskiej.

Rozmowa z angielskim benedyktynem o. Laurencem Freemanem (,,TP” nr 21/2000), który propagował mało w Polsce znaną kontemplację chrześcijańską, wywołała na naszych łamach dyskusję. Kolejny głos to wypowiedź. Aliny Merdas, siostry Sacre Coeur.

,,To, co możemy zrobić sami, to osiągnąć wewnętrzne skupienie, otworzyć się na Słowo. I wiernie trwać, mając pewność, że na spotkaniu bardziej zależy Jezusowi niż nam”.

CYKL Jak siebie widzą polscy księża? Dzisiaj: O. JÓZEF PUCIŁOWSKI, dominikanin:

,,Mimo krytyk, przegięć mediów, a wiele razy bezradności w nowym, wolnym świecie, ksiądz w Polsce po komunizmie nie ma się czego wstydzić”.

JACEK BOLEWSKI SJ: MIŁOŚĆ UKRZYŻOWANA, czyli cotygodniowa medytacja nad czytaniami liturgicznymi.

 

KULTURA

1 października poznamy tegorocznego laureata Nagrody NIKE. Znamy już siedem książek, które dotarły do finału; „Tygodnik” przedstawia je wszystkie, a JAN BŁOŃSKI w swej nowej rubryce „Mieszaniny” pisze o tomie Tadeusza Różewicza „Matka odchodzi”, który na liście faworytów zajmuje chyba pierwsze miejsce: „Różewiczowi udała się rzecz rzadka: przedstawił to, co w człowieku najlepsze... biorąc jakby na siebie to, co niskie i małe. Rzadko się to w literaturze zdarza... a jeszcze rzadziej udaje.

Program II Polskiego Radia wrócił na 1 września na antenę w nieokrojonej postaci; o zwycięstwie wielbicieli „Dwójki” pisze BARTŁOMIEJ DOBORCZYŃSKI, który wcześnieJ przewodził na łamach „Tygodnika” batalii o utrzymanie tego programu i – szerzej – o miejsce dla kultury wysokiej w mediach.

Łódzka Wytwórnia Filmów Fabularnych, gdzie realizowano słynne polskie filmy, od „Zakazanych piosenek” po „Sanatorium pod Klepsydrą”, znajduje się dziś w likwidacji, świetna przeszłość nie pomogła w starciu z wymogami rynku. O telewizyjnym dokumencie „Hollyłódź na sprzedaż” pisze TADEUSZ LUBELSKI.

LEKTOR omawia dwie minisyntezy dziejów Polski – autorem jednej są Henryk Samsonowicz i Janusz Tazbir, autorem drugiej Marcin Kula – oraz wznowienie „Kultury i fetyszy” Leszka Kołakowskiego, ostatniej książki filozofa wydanej we kraju przed rokiem 1968. A wydawcy polecają nowości przed Krajowymi Targami Książki, które wkrótce rozpoczynają się w Warszawie.

 

KONTRAPUNKT – MAGAZYN KULTURALNY „TYGODNIKA POWSZECHNEGO”  NR 5 (43):

Czy jest zbawienie poza Kościołem?

Deklaracja kongregacji Nauki Wiary o jedyności i powszechności zbawczej Jezusa Chrystusa i Kościoła ,,DOMINUS IESUS” – pełny tekst.

KS. TOMASZ WĘCŁAWSKI: WYZNANIE WIARY

,,Kiedy mowa o absolutnym znaczeniu zbawienia darowanym nam w Jezusie i kiedy w stosunku do Niego określa się zbawczą konieczność Kościoła, nie zostaje bynajmniej zabsolutyzowana jedna postać religii. Przeciwnie: wyznajemy z całym Kościołem, że każdy człowiek, każda ludzka historia i każda ludzka społeczność jest uwzględniona w tym, co w Jezusie stało się raz na zawsze i dla wszystkich”.

KS. JAN KRACIK: KLUCZE DO NIEBA, czyli historia formuły ,,Poza Kościołem nie ma zbawienia.

Głosy europejskiej prasy po opublikowaniu przez Kongregację Nauki Wiary deklaracji ,,Dominus Iesus”.

 

 

 

 

 

 

 

 

Nr 38,

17 września 2000

Szczegółowe omówienie
Obraz tygodnia
Kronika religijna
Komentarze

do góry

 

© 2000 Tygodnik Powszechny
Szczegółowe informacje o Redakcji; e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl