W najnowszym numerze

 

On-line: Obraz tygodnia •  Kronika religijna •  Komentarze

 

KOŚCIÓŁ

Spór o uniatyzm

KS. BOGDAN PAŃCZAK, teolog grekokatolicki: Jeden Kościół, różne unie

„Zaszokował mnie artykuł ks. Wacława Hryniewicza »Złudny triumf uniatyzmu«. Stanęły mi przed oczyma grekokatolików w Polsce, a przede wszystkim wspomnienie Paschy przezywanej we Lwowie pod koniec lat 80...”.

KS. WACŁAW HRYNIEWICZ: Dialog żyje nadzieja pojednania

„Czekają nas dalsze rozczarowania, jeżeli nie nauczymy się rozumieć drugiej strony i uważnie słuchać siebie nawzajem. Dzieło pojednania wymaga zdecydowanego wkroczenia na drogę eklezjologii Kościołów siostrzanych, ze wszystkimi jej konsekwencjami praktycznymi. Nie tracę nadziei, że zwrot taki dokona się dzięki ludziom o otwartych umysłach i sercach. Do nas należy czynić już dzisiaj to wszystko, co sprzyja takiemu nawróceniu Kościołów ku sobie. Dialog żyje nadzieją pojednania. Nadzieja żyje dialogiem”.

 

ARTUR SPORNIAK: Przed beatyfikacją wizjonerów z Fatimy

„Kusi mnie by do tej charakterystyki świętości dorzucić także naturalną, dawno przez nas dorosłych wstydliwie wypartą prostoduszność dziecka – widzenia świata zawsze w nowy sposób”.

WOJCIECH PŁAZAK: Biskup Nowego Jorku

„W środę 3 maja zmarł po długiej chorobie arcybiskup Nowego Jorku kardynał John O’Connor. W ubiegłym roku przeszedł operację usunięcia nowotworu mózgu. Od lat uważano go za jednego z najwybitniejszego hierarchów Kościoła katolickiego w Ameryce XX wieku”.

ELŻBIETA ADAMIAK: Uwodzicielka

„Skoro Józef ożenił się z cudzoziemką, a więc przejął niektóre zwyczaje obcego kraju, tym bardziej narzuca się nam pytanie, co kazało mu odrzucić miłość żony Putyfara?  Odpowiedzi na to pytanie nie znajdziemy w Biblii. Historia żony Putyfara służy zatem jedynie podkreśleniu nienaruszalnej wobec największych nawet pokus cnoty Józefa. Bezimienna kobieta otrzymała w tradycji muzułmańskiej swoje »imię«: Sulejka, to znaczy uwodzicielka”.

 

KRAJ I ŚWIAT

ANNA MATEJA: Indeks za maturę?

Wszystko wskazuje na to, że maturzyści, którzy w tych dniach rozpoczynają swój egzamin dojrzałości, są przedostatnim rocznikiem zdającym w starym systemie. Od roku 2002 Ministerstwo Edukacji planuje bowiem wprowadzenie tzw. nowej matury. Co to znaczy – i jakie będą jej skutki? Przede wszystkim: nowa matura to koniec z „wodolejstwem”, bo stopień opanowania wiedzy wykażą teraz testy, opracowywane i sprawdzane przez niezależne komisje. A jeśli uda się stworzyć system, w którym będzie można porównać obiektywnie wyniki matur, to być może staną się one kryterium kwalifikowania na studia – bez potrzeby organizowania egzaminów wstępnych.

GRZEGORZ BORKOWSKI: reportaż Kogucik

„Piotr miał swoją szansę. Kiedy po kolejnym wyroku opuścił więzienie w Czarnem i zaopiekował się zabranym ze szpitala upośledzonym bratem Romanem, ludzie wyciągnęli do niego rękę: popłynął strumień pomocy, paczki z darami, prasa apelowała o pomoc w znalezieniu pracy. Do akcji tej włączyło się także wielu czytelników „Tygodnika” (patrz numer 10/1998). Dzisiaj, po dwóch latach, znowu rozmawiamy z Piotrem – podczas więziennego widzenia...”.

KS. TOMASZ SŁOMIŃSKI: Kostki „brudów”, czyli polska młodzież wiosną 2000

Kogo tylko zapyta się o młodych ludzi, noszących charakterystyczne zielone plecaki, powiedzą, że to »brudy«. A »brudy« mają to do siebie, że nie noszą plecaków znanych firm sportowych, ale plecaki zielone, czyli »kostki«, które można kupić w składnicach harcerskich albo „military shop”. Wiosną pojawia się na ulicy sporo nowych »kostek«; za chwilę zostaną one zapisane nazwami zespołów, tekstami piosenek, hasłami. (...) Świat z „kostek” sporo mówi o świecie polskiej młodzieży. Wielokrotnie rodzice i wychowawcy nie wiedzą, jak nawiązać kontakt z młodym, zbuntowanym człowiekiem. Jeżeli chcą rozmawiać z dziećmi i wychowankami, może powinni poczytać to, co jest tak wystawione na widok publiczny – w tramwaju, na przystanku, w szkole. Nie trzeba się od razu gorszyć. To są brudy tego świata, w którym żyjemy, za które odpowiadamy, a »kostki« nam je podpowiadają. Nasze dzieci myślą tak, jak piszą na plecakach”.

DYSKUSJA „TYGODNIKA”: Czy Polska jest podzielona? – JANUSZ A. MAJCHEREK: Podzielone społeczeństwo, podzielone racje – polemika z tekstem Marcina Króla (TP 19/2000), który pisał o „Polsce nierównych szans”, podzielonej na beneficjentów reform lat 90. i 20, może 30 procent tych, którzy się w nich nie odnaleźli.

„Prawdą jest, o czym pisze Marcin Król, że »Polska jest podzielona« na beneficjentów transformacji oraz grupy niezdolne do wykorzystania stworzonych przez nią szans, pozostające na marginesie przemian. Jednak wbrew sugestiom Króla, temat tych nierówności jest obecny w debacie publicznej”.

PIOTR BURAS: Austriacki pat

Sankcje dyplomatyczne, nałożone przez kraje Unii Europejskiej na Austrię po powstaniu rządu z udziałem Partii Wolnościowej Jörga Haidera trwają już niemal trzy miesiące. A na razie brak sensownej odpowiedzi na każde z cisnących się pytań: po co te sankcje? Co dzięki nim osiągnięto? I jakie jest wyjście z narastającego kryzysu?

WOJCIECH PIĘCIAK: Nowy instrument polityki – fragment nowej książki autora o niemieckiej polityce zagranicznej w latach 90., która ukazuje się właśnie nakładem warszawskiego Centrum Stosunków Międzynarodowych.

Spór polityczny, który w latach 90. towarzyszył powstawaniu niemieckich wojskowych sił specjalnych, był kolejnym etapem na »drodze do normalności« w polityce zagranicznej Republiki Federalnej Niemiec – będącej, dodajmy, w interesie Polski jako partnera Niemiec w NATO”

ALAIN BESANCON, francuski politolog, mówi w rozmowie z Joanną Ptak o polityce Zachodu wobec Rosji pod rządami prezydenta Putina.

 

KULTURA

CZESŁAW MIŁOSZ: Przemilczane strefy, Texas, Leśny strumień oraz Vipera berus, czyli cztery nowe wiersze Noblisty

JERZY JEDLICKI: Czas zachwytu, czas zwątpienia, czyli esej o lękach i wyrokach krytyków nowoczesności

„Wiara w postęp na ziemi miała zastąpić oczekiwaną nagrodę w niebie. Miała ona wypełnić swym wyznawcom pustkę po zachwianej lub utraconej wierze w Opatrzność. Myśl o postępie nie była nowa, ale coraz wymowniej przemawiały za nią zdobycze wiedzy i techniki.”

KATARZYNA ZIMMERER: Świat według Ryszarda Horowitza

„Ryszard nie umie sobie w tej chwili wyobrazić, że mógłby stworzyć świadomie jakąkolwiek pracę na temat Holokaustu. Nie czuje zresztą potrzeby, by się zmierzyć z tą problematyką przy pomocy plastycznych środków wyrazu. Nie widzi powodu, dla którego miałby epatować publiczność swoimi przeżyciami. Wielu jego przyjaciół było zaskoczonych jego pojawieniem się w filmie »Lista Schindlera«. Nie wiedzieli o jego doświadczeniach wojennych ani o tym, że ma na ręce wytatuowany numer obozowy.”

Lęk nie jest zły – z JACKIEM FILKIEM, filozofem, rozmawia Jarosław Makowski

„Lęk to klasyczny przykład terminu przepełnionego. Próbuje on nazywać tak wiele różnych zjawisk, że mówiąc o nim brniemy raczej w dalsze nieporozumienia niż cokolwiek sensownie wyjaśniamy. Wystarczy przypatrzeć się samemu językowi, by ujrzeć tę różnorodność. Mamy przecież: bojaźń, fobię, grozę, lęk, niepokój, obawę, panikę, przerażenie, strach, trwogę...”

MARCIN KULA: Niszczyciele małej tradycji

„Okradziono mi mieszkanie. Dokumentnie. Tak naprawdę, to najbardziej zabolała mnie utrata drobnych przedmiotów. Zdumiało mnie, jak bardzo te wszystkie drobiazgi łączyły mnie ze światem minionych pokoleń i moim własnym z dawniejszych lat. One były nośnikiem tradycji.”

PIOTR ŚLIWIŃSKI: Wolność od arcydzieł?, czyli kolejny głos w dyskusji o literaturze lat 90.

„Dokonały się różne konwulsje, ważne przesilenia wrażliwości. Okazuje się raz jeszcze, że tradycja to nie tylko to, co odrzucamy lub nie, ale i to, co porusza się w głębinach zbiorowej duszy, to zatem, czego sami o sobie nie wiemy.”

Wcześniejsze wypowiedzi znaleźć można na stronach internetowych „Tygodnika Powszechnego”!

JULIAN KORNHAUSER: Żegnaj Ameryko, czyli recenzja książki Grzegorza Musiała „Dziennik z Iowa”

„Co nowego można napisać o Ameryce? Chyba nic ponad to, o czym napisali już inni. Tych innych było co niemiara. Grzegorz Musiał nie przejął się jednak swoimi poprzednikami. Napisał dziennik oryginalny, drapieżny, pełen temperamentu.”

ADAM POPRAWA: Podróże Nicolasa Bouviera, czyli recenzja książek „Oswajanie świata”, „Ryba-skorpion” oraz „Dziennik z wysp Aran i innych miejsc. Kartki z podróży” szwajcarskiego prozaika Nicolasa Bouviera

„Jego proza nierozerwalnie splata trzy zasadnicze wątki. Po pierwsze, autor po prostu (ale jak!) opisuje przemierzany świat. Po drugie, zastanawia się nad istotą podróży. No i, jeśli podróżuje się nie tylko w przestrzeni, ale i w głąb siebie, to, po trzecie, w książkach Bouviera pojawiają się przemyślenia egzystencjalne.”

TOMASZ CYZ o krakowskim IV Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena

„Symfonia to »arka« (Penderecki), katedra dźwięków. Jej tworzenie to »budowanie świata« (Mahler), stawanie się kimś na wzór Stwórcy. Festiwal podjął próbę odpowiedzi na pytanie, czym jest symfonia, jaką przebyła drogę, w którym jest miejscu.”

 

FELIETONY

JÓZEFY HENNELOWEJ, ANDRZEJA DOBOSZA, ZBIGNIEWA MENTZLA, JANA MIODKA i MARKA SKWARNICKIEGO

 

 

 

 

 

Nr 20, 14 maja 2000

Szczegółowe omówienie
Obraz tygodnia
Kronika religijna
Komentarze

do góry

 

© 2000 Tygodnik Powszechny
Szczegółowe informacje o Redakcji; e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl