 „Dni
Tischnerowskie”
W „Tygodniku”
specjalny dodatek z okazji „Dni Tischnerowskich”, a
w nim m.in.: portret oraz wykład gościa honorowego „Dni”
profesora Charlesa Taylora, debata o nadziei z udziałem Barbary
Skargi, Ch.Taylora, Władysława
Stróżewskiego i Krzysztofa
Michalskiego, artykuły ks. Adama
Bonieckiego, Wojciecha Bonowicza,
rozmowa z założycielami Uniwersytetu Latającego Znaku.
KS. ADAM
BONIECKI
Zwycięstwo
Tischnera
 Debata
o nadziei
– w „Jaskini filozofów” rozmawiają prof.
Krzysztof Michalski, prof.
Barbara Skarga, prof.
Władysław Stróżewski i prof.
Charles Taylor. Wprowadzenie:
Krzysztof Mech
Barbara Skarga:
Jest coś tragicznego w życiu społeczeństwa, gdy własną głupotą, ciasnotą, niezrozumieniem, niszczy swoją nadzieję. Nie mogę w tym miejscu nie myśleć o polskiej rzeczywistości, o tym dziwnym społeczeństwie, które stać na nadzieję w sytuacjach beznadziejnych i które niszczy ją wtedy, gdy jest ona możliwa.
Charles Taylor:
Wszystko, co ludzie myśleli w dziejach, okazało się z jakichś powodów błędne, prowadziło do innych skutków
niż oczekiwali albo kończyło się fiaskiem. Co możemy zrobić? Robić dalej to, co robimy: z wiedzą, którą dysponujemy, urzeczywistniać dobro. To jest warunek człowieczeństwa.
Krzysztof Michalski:
Myślę o nadziei, która jest nadzieją niczego, nicości. Konsekwencje są daleko posunięte, bo jeśli jest tak,
że rzeczywiście w miłości czy w nadziei kryje się wymiar niewyliczalny, to okazuje się, że wszystkie nasze pojęcia – łącznie
z moralnością, wiedzą, filozofią – są tymczasowe. Boski wymiar tajemnicy, nie dający się wyrazić, poza dobrem i złem, stawia je
pod znakiem zapytania.
Władysław Stróżewski:
Jednym z warunków nadziei jest wiara w sens mimo tego, co się dzieje.
Ten sens musi być rozumiany jako wszechobejmujący. Tam, gdzie tracę poczucie sensu, mogę mieć nadzieję, że jest sens wyższego rzędu. Jeżeli stracę nadzieję w sens wyższego rzędu, mogę mieć nadzieję na sens jeszcze wyższego rzędu – aż do Absolutu.
WIĘCEJ
 Portret
Charlesa Taylora
AGATA
BIELIK-ROBSON
Filozof wspólnoty
Nie ma wątpliwości, że Charles
Taylor, kanadyjski filozof, wykładowca na anglojęzycznym uniwersytecie Mc Gilla w Montrealu, to jeden z najbardziej wpływowych myślicieli współczesnych. W latach 50. studiował w Oksfordzie. Później, za namową swego oksfordzkiego nauczyciela Izajasza Berlina, napisał monumentalnego „Hegla”, arcydzieło interpretacji, w którym ów niemiecki filozof po raz pierwszy został tak dogłębnie przedstawiony publiczności anglosaskiej. Dziś obszar zainteresowań Taylora jest ogromny: od zakorzenionej w metodologii analitycznej filozofii działania, przez filozofię języka oraz refleksję etyczną, po niemiecki idealizm i polityczne koncepcje nowoczesności.
WIĘCEJ
CHARLES TAYLOR
Koniec świata
chrześcijańskiego – zysk czy strata?
Po pierwsze, nie ma powrotu
do poprzednich form życia, gdzie religia i polityka były ze sobą ściśle splecione.
Po drugie, co bardziej pozytywne, ta sytuacja stwarza nowe możliwości; daje grunt dla powstania
nowych form duchowości. WIĘCEJ
WOJCIECH
BONOWICZ
Tischner na
ekranie
Zdarzyło mi się nieraz słyszeć pogląd: „Nie byłoby Tischnera, gdyby nie telewizja”. Na ogół wypowiadano go z przekąsem. W takich sytuacjach mówiłem sobie: jakże mało wiedzą o autorze „Etyki solidarności” ci, którzy formułują podobne opinie! Z czasem jednak dotarło do mnie, że słowa te – jeśli usunąć akcent złośliwości czy zazdrości – są w dużym stopniu prawdziwe. Dla wielu, wielu ludzi nie byłoby Tischnera, gdyby nie obraz telewizyjny.
WIĘCEJ
ANNA MATEJA
Test na obecność
Pytanie, na ile Polacy zaakceptowali w życiu publicznym filozofię autora „Nieszczęsnego daru wolności”, jest, nie bez powodu, utożsamiane z pytaniem o obecność w polskiej naturze cech homo sovieticus.
WIĘCEJ
ARTUR SPORNIAK
Kłopot z
Tischnerem
Choć od śmierci ks. Tischnera minęło prawie dwa lata, zainteresowanie jego myślą nie zmalało. Dowiodły tego wieńczące Dni Tischnerowskie warsztaty młodych i wieczór filozofów, na których pojawili się nie tylko profesorowie, studenci, ale także licealiści. Na czym polega tajemnica popularności autora
„Filozofii dramatu”? WIĘCEJ
 Uniwersytet
Latający Znaku
Droga w
labiryncie
– z JAROSŁAWEM
GOWINEM i JANUSZEM PONIEWIERSKIM rozmawia AGNIESZKA SABOR
Chcemy, żeby przychodzili do nas ludzie wolni i żeby wychodzili
z tych spotkań ludzie wolni. Mamy nadzieję, że drogowskazy, których dostarczają im nasze spotkania, pomogą im decydować
w sposób przemyślany. WIĘCEJ
|
