Apokryf






KALENDARIUM


Zmieścić historię pięćdziesięciu lat na kilku stronach? To przecież niemożliwe. Poniższe kalendarium takich pretensji sobie nie rości. Książki o historii „Tygodnika” już powstały i zapewne powstawać będą nadal. Teraz chcieliśmy zaprosić Państwa do wyprawy w przeszłość mniej zobowiązującej. Poprzez subiektywny z konieczności wybór tekstów, cytatów i faktów – poważnych, śmiesznych, czasem groźnych - chcieliśmy dotknąć pulsu minionego czasu. Pismo, które pragnie swym czytelnikom świat objaśniać, jest zarazem tego świata zwierciadłem; nawet gdy okoliczności historyczne i ograniczenia zewnętrzne (cenzura!!!) sprawiają, że musi być zwierciadłem ułomnym.
Zabrakło tu miejsca na wiele wydarzeń i wiele nazwisk – przepraszamy. Świadomie też zamknęliśmy naszą kronikę rokiem 1980. Jej autorzy należą do młodszego pokolenia redaktorów „TP” i z pismem związali się właśnie po tym roku. Ważniejsze nam się zdało przypomnienie odziedziczonej przez nas tradycji, aniżeli szczegółowe dokumentowanie tego, co zdarzyło się za naszej pamięci. A dziś? Jak napisał kiedyś ks. Benedykt Chmielowski: „koń, jaki jest - każdy widzi”. „Tygodnik”, jaki jest, każdy widzi. Zapraszamy do porównań z tym, co było. 




1945

• Numer pierwszy ukazał się z datą 24 marca; liczył sobie 4 strony formatu 47/32 cm i kosztował 3 złote. W stopce czytamy, że wydawcą jest Kuria Xiążęco–Metropolitalna Krakowska, redakcja mieści się przy Franciszkańskiej 3, a pismo redaguje Komitet. „Komitet” składał się zrazu z ks. Jana Piwowarczyka, Jerzego Turowicza i – krótko – Konstantego Turowskiego oraz Marii Czapskiej. Wkrótce dojdą inni: Zofia Starowieyska–Morstinowa, Stefan Kisielewski, Antoni Gołubiew, Paweł Jasienica (do aresztowania w 1948), także Stanisław Stomma i Hanna Malewska, od następnego roku redagujący bratni „Znak”, później Józefa Golmont (Hennelowa), Jacek Woźniakowski, Józef Marian Święcicki, ks. Andrzej Bardecki, który w 1951 zastąpi ks. Piwowarczyka, a niedługo przed zamknięciem pisma w r. 1953 – Jan Józef Szczepański, Zygmunt Kubiak i Zbigniew Herbert.
Pod winietą błogosławieństwo pasterskie Metropolity Krakowskiego Adama Stefana Sapiehy, poniżej ks. Jan Piwowarczyk w artykule „Ku katolickiej Polsce” pisze: „Jeśli jest jaki etyczny sens państwa, to tylko ten, by umożliwiało pełny rozwój ludzkiej osobie”. W numerze m.in. teksty Stanisława Kutrzeby, Artura Górskiego, Władysława Konopczyńskiego, Marii Morstin-Górskiej, Jerzego Zagórskiego, Juliusza Osterwy. „Największą może rewelacją podziemnego życia literackiego była poezja Krzysztofa Baczyńskiego” – komentarz po wierszu „Z wiatrem”. 
• „Europa spojrzy za siebie, obejmie jednym spojrzeniem ruiny setek miast i szeroko rozlane morze krwi i cierpienia i zapyta o sens tak straszliwej hekatomby. (...) Żeby zniszczyć faszyzm (...) trzeba sięgnąć do jego najgłębszych korzeni. Tylko na tej drodze można uzdrowić organizm Europy. Europa, Europa. Cóż jest Europa?” – pyta Jerzy Turowicz („Drogi do Europy”, nr 3, 8 kwietnia). 
• K. I. Gałczyński „Pieśń o żołnierzach z Westerplatte” (nr 4, 15 kwietnia).
• Stefan Kisielewski debiutuje na tych łamach „Życiem muzycznym Krakowa”, a Tadeusz Kudliński – recenzent teatralny „Tygodnika” do aresztowania w 1949 r. – pisze o otwarciu Teatru Rapsodycznego (nr 6). 
• Komentarz redakcyjny „Koniec Trzeciej Rzeszy”: „miejmy nadzieję, że społeczeństwa wrócą do pojęć moralnych i na nich oprą budowę życia międzynarodowego” (nr 7).
• Kisielewski polemizuje z Wyką, Kottem i „Odrodzeniem”, pod tekstem nota: „Redakcja nie podziela wszystkich poglądów autora”. Szable skrzyżowano na okoliczność autentyzmu i realizmu w literaturze (nr 9).
• Maria Czapska wspomina Korczaka, którego w 1941 odwiedziła w warszawskim getcie. Hanna Malewska rozpoczyna publikować felieton „Dziś” (nr 15, 1 lipca). Od tegoż numeru cena egzemplarza wynosi 5 zł, za to stron już 6.
• Ciąg dalszy dyskusji o realizmie. Kisielewski: „Należy nawrócić dyskusję do pewnych zasadniczych żródeł: do klasycznych prawd estetyki (...) Ciekawych odsyłam do teorii »czystej formy« i »dreszczu metafizycznego« sformułowanej przez Witkacego”. Helena Blumówna (recenzentka plastyczna „TP”): „Na pewno więc nie błądzą ci młodzi, którzy sobie Picassa obrali za patrona...” – czyli Kantor, Brzozowski i inni, prezentujący swe prace na „Wystawie młodych plastyków” (nr 17, 15 lipca). Bolesław Olszewicz rozpoczyna publikować „Listę strat kultury polskiej 1939–1945”. W rubryce „Nowe książki” recenzja z „Zagadnienia celowości prawa” Romana Szydłowskiego (szefa krakowskiej cenzury). Szydłowski uważa, że celem prawa jest „doskonalenie się ludzkości i postęp (...) by ludziom było coraz lepiej i by byli coraz lepsi”.
• Komentarz redakcyjny „Rocznica Powstania Warszawskiego”: „Uczciwość w myśleniu każe rozróżnić dwie strony powstania: polityczną i wojskową. Nie znamy całości politycznych warunków powstania (...) Dlatego sąd... należy do czasu zawiesić. Inaczej jest z powstaniem warszawskim jako zbrojnym czynem ludności stolicy (...) Naród, który drożej niż życie, niż szczęśliwość osobistą członków ceni sobie niezależność zewnętrzną i wolność wewnetrzną, wyjdzie zwycięsko ze wszystkich trudności, bo się przed nimi nie ugnie.” Ewy Szumańskiej „Szkice z powstania”: Hanna Malewska: „Zginęli najlepsi (...) musimy ich zastąpić, jeśli nie dorównać” (nr 19, 29 lipca – już ośmiostronicowy). Wkrótce Kisiel w „Porachunkach narodowych” oceni Powstanie krytycznie.
• Stefan Kisielewski „Sandauerem w opałach” rozpoczyna cykl „Pod włos”. Wojenne wiersze Jasnorzewskiej-Pawlikowskiej (nr 20). Felietonem „Końskie okulary” debiutuje Kornik, czyli Jacek Woźniakowski (nr 21).
• Jarosław Iwaszkiewicz „Plejady” (nr 23); wojenne wiersze Iłłakowiczówny, Lechonia, Balińskiego, Broniewskiego i Łobodowskiego (nr 25, 9 września). 
• Ksawerego Pruszyńskiego „Spotkanie norweskie”; wiersze Anny Świrszczyńskiej (nr 28); wiersze Antoniego Słonimskiego (nr 29, 7 października).
• Numer 30 (14 października); w stopce pojawia się informacja – Redaktor: Jerzy Turowicz. 
• Ks. Jan Piwowarczyk rozpoczyna cykl analiz marksizmu. Antoni Gołubiew publikuje fragment „Bolesława Chrobrego” (nr 31). Jerzy Rayski przedstawia „Historię bomby atomowej”; zrzucenia bomby atomowej na Hiroszimę redakcja przedtem nie zauważyła... (nr 33). Przemysław Mroczkowski pisze o kard. Newmanie i ruchu oksfordzkim (nr 36, 25 października). 
• Numer gwiazdkowy, a w nim rozważania ks. Konstantego Michalskiego, wiersze Baczyńskiego i Borowskiego, „Godzina śródziemnomorska” Parandowskiego (nr 40).



1946

• „Gałczyński żyje!” – mimo że pożegnano już „Poetę z Bożej łaski”. Tadeusz Kudliński rozmawia z Ludwikiem Solskim (nr 2, 13 stycznia). 
• Edmund Osmańczyk – wtedy częsty gość na łamach „TP” – rozpoczyna cykl o „Niemcach w roku 1945”, Władysław Konopczyński wspomina śp. Stanisława Kutrzebę (nr 3, 20 stycznia).
• Hanna Malewska zauważa, że Goebbels nie zasiadł wprawdzie na ławie oskarżonych w Norymberdze, „ale straszliwe doświadczenia ostatnich lat powinny wpoić w nas ostrożność w stosunku do wszelkiej propagandy” (nr 9, 3 marca). 
• W numerze kościuszkowskim (12, 24 marca) debiutują na tych łamach Paweł Jasienica i Stefan Kieniewicz.
• Pierwsza rocznica pisma, która zbiega sie z prima aprilisem. Jan Piess o „TP”: „chce wrócić do ciemnoty i obskurantyzmu średniowiecza (...) zwalcza postulat oświaty wśród ludu (... ) propaguje natomiast powrót do pańszczyzny, kurnych chat, niewolnictwa kobiety”. Zagórski w „Poezji wielkiego niepokoju” recenzuje „Ocalenie” Miłosza (nr 16, 21 kwietnia). 
• Wiersze Jana Twardowskiego; List do Redakcji przysyła czytelnik Władysław Bartoszewski (nr 17). Jan Józef Szczepański portretuje Gandhiego („»Święty« przeciw imperium”) (nr 20, 19 maja).
• Pisząc o „głosowaniu ludowym” w sprawie Senatu, ustroju gospodarczego i Ziem Zachodnich redakcja przypomina, „że każdy katolik spełniając swój obowiązek obywatelski, winien głosować z pełnym poczuciem odpowiedzialności i zgodnie ze swoim katolickim sumieniem” (nr 26, 30 czerwca).
• Oświadczenie Redakcji potępiające pogrom kielecki, który w numerze następnym nazwany zostanie „nieobliczalną klęską moralną” (nr 29, 21 lipca).
• „Gdy już nie możecie wytrzymać – pokażcie im język”, poucza Kisiel redaktorów „TP”. „Oni” to „Kuźnica” i „Odrodzenie” (nr 36, 8 września).
• Ks. Piwowarczyk o „Wyroku w Norymberdze” (nr 41, 13 października). „TP” ma już stron 12!
• Stanisław Lem debiutuje opowiadaniem „Obcy” (nr 43). Helena Blumówna recenzuje „Wystawę Młodych Plastyków”. Tekstowi towarzyszy reprodukcja „Koników” Jaremianki, która wzbudzi zastrzeżenia w Kurii (nr 44, 3 listopada).
• „Już wkrótce! już wkrótce! Ukaże się powieść Stefana Kisielewskiego (Kisiela) »Sprzysiężenie«” (nr 46, 17 listopada).
• Gustaw Morcinek wraca do kraju, pisze o Ojcu Kolbe. Ostatni tekst zmarłego w październiku ks. Władysława Korniłowicza (nr 48, 1 grudnia). 
• „Naród polski, a jego młode pokolenie w szczególności przejawia specyficzny stosunek do wszelkiej oficjalnej propagandy. (...) rezultaty propagandy politycznej pozostają u nas w stosunku odwrotnie proporcjonalnym do jej nasilenia i krzykliwości” – pisze Jasienica na marginesie rozważań o konspiracji wśród młodzieży szkolnej (nr 50, 15 grudnia).



1947

• Gołubiew o „Sprzysiężeniu”: „Kisielewski odciął się programowo od dwu żródeł wartości: od Boga i od natury (...) Kisielewski poświęca sprawom seksualnym wiele stron swej powieści, a jego opisy przygód Zygmunta, perwersyjnych pieszczot z Tamarą, obrzydliwego włóczenia się od jednego domu publicznego do drugiego robią wrażenie wyjątkowo przykre (...) ze względów społecznych książka jest zdecydowanie szkodliwa” (nr 2, 12 stycznia).
• „Obowiązki katolików nie ograniczają sie do biernego odbierania rozkazów hierarchii. Ostatni Papieże podjęli stare hasło – praw dla ludzi świeckich w Kościele. Nie kler stanowi Kościół. Stanowią go razem z nimi wierni” – z „ Wierności wobec Kościoła” ks. Piwowarczyka (nr 4, 26 stycznia).
• J.J Szczepański publikuje okupacyjne opowiadanie „Buty”, które wywoła prawdziwą burzę (nr 6, 9 lutego). 
• Setny numer podsumowuje ks. Piwowarczyk. „Ułaskawienie” Kisiela, który wraca na razie z felietonami muzycznymi (nr 12, 23 marca).
• Andrzej Bobkowski – późniejszy autor „Szkiców piórkiem” – zamieszcza prozę, zaś Lem – wiersze (nr 19, 11 maja). O Monte Cassino w rocznicę bitwy pisze Melchior Wańkowicz (nr 22, 1 czerwca). 
• Zmarł Juliusz Osterwa; piszą o nim m.in. ks. Konstanty Michalski, Jerzy Zawieyski, Tadeusz Kudliński, Mieczysław Kotlarczyk.
• „Nienawidzę totalizmu i za to także, że nauczył mnie nienawiści” – tak rozpoczyna się esej zmarłego pdoczas wojny we Francji Bolesława Micińskiego „O nienawiści, okrucieństwie i abstrakcji”. O akcji oszczędzania papieru, skutkiem której zmniejsza się objętość pisma, pisze jt. To „wyrażne pokrzywdzenie »Tygodnika«, tym dziwniejsze, że nie dotyka ono innych pism” (nr 30, 27 lipca).
• Roman Ingarden składa hołd zmarłemu niedawno filozofowi, ks. Konstantemu Michalskiemu (nr 34); o jego dokonaniach naukowych napisze ks. Kazimierz Kłósak (nr 44).
• Współpracę z „TP” rozpoczyna Roman Brandstaetter (nr 39, 28 września).
• Tadeusz Borowski zaatakował Zofię Kossak za jej lagrowe wspomnienia. Jasienica wziął w obronę pisarkę, ale w „Spowiedzi udręczonych” ujmuje się z kolei za Borowskim, oskarżanym o cynizm i amoralność (nr 40 z 5 października). Debiutuje jako krytyk Jerzy Kwiatkowski (nr 42).
• „Nie jest zadaniem państwa tworzenie nowej kultury (...) zadaniem państwa według koncepcji personalistycznej jest stworzenie możliwie najlepszych warunków dla rozwoju kultury” – Jerzy Turowicz w polemice z Żółkiewskim (nr 46, 16 listopada).
• Ks. Piwowarczyk: „Z czterech możliwych rozwiązań tego problemu: supre macja Państwa nad Kościołem, supremacja Kościoła nad Państwem, stan walki i stan współpracy – Kościół zawsze głosił czwarte, jako jedynie sprawiedliwe i pomyślne rozwiązanie” (nr 47, 23 listopada).



1948

• Kisiel: „Oby był (nowy rok) nie gorszy od poprzedniego. Więcej nie wymagajmy – bądżmyż realistami”. Tadeusz Chrzanowski debiutuje jako poeta (nr 1, 4 stycznia).
• Stomma o procesie zbrodniarzy oświęcimskich, który odbył się w Krakowie: „Kary surowe są aż nadto uzasadnione (...) Chodzi jednak o zachowanie, o ocalenie zasadniczej roli procesu, jako aktu wielkiej terapii społecznej, o skali międzynarodowej” (nr 3, 18 stycznia).
• Antoni Gołubiew o wojennym „zarażeniu śmiercią”; początek wielkiej dyskusji (nr 4, 25 stycznia).
• W setną rocznicę Manifestu Komunistycznego ks. Piwowarczyk pyta: „Czy stoimy wobec zwycięstwa marksizmu w świecie, jak grzmią prorocy pewnych kół? Sądzę, że – nie (...) Bo Historia nie jest sylogizmem ani działaniem matematycznym. Jest życie, a na życie składają się decyzje woli ludzkiej, która jest wolna” (nr 10, 7 marca).
• Julien Benda, autor „Zdrady klerków”, odwiedził Polskę. W rozmowie ze Starowieyską-Morstinową mówi: „Sartre, Camus, surrealiści, egzystencjaliści – to wszystko nawet oburzenia nie warte (...) Maritain jeszcze gorszy od Bergsona”. „Dużośmy się jednak od niego nauczyli” – wtrąca Hanna Malewska. „Na wystawach pustki, nawet kiedy deszcz pada” – stwierdza Jacek Woźniakowski i wszczyna debatę pod hasłem: „Co się dzieje z malarstwem?” (nr 13–14, 28 marca–4 kwietnia). 
• J.J.Szczepański rozpoczyna działalność jako krytyk filmowy recenzją z „Ostatniego etapu” Wandy Jakubowskiej (nr 18). Jako Ali prowadzić też będzie rubrykę porad literackich.
• Kisielewski próbuje w „Idei i wizji” podsumować powojenną literaturę. O Miłoszu: „porzucił właściwy sobie metaforyczno-wizjonerski język poetycki i posłużył się czymś w rodzaju łatwo wierszowanej, »poetyzowanej« prozy («Traktat moralny«). Rezultat poetycki może być wątpliwy, za to rezultat umysłowy, merytoryczny – niewątpliwy” (nr 24, 13 czerwca).
• „Izraelowi, bratu naszemu... braterstwo” – Jerzy Zawieyski o powstaniu Państwa Izrael (nr 25, 20 czerwca). 
• Stefan Swieżawski: „Myśl chrześcijańska w obronie materii”. Roman Tomczyk debiutuje nowelą, wyróżnioną w konkursie „Tygodnika”, a Jerzy Hordyński wierszem „Dzień milczący” (nr 27, 4 lipca).
• Stypendium im. Baczyńskiego ustanowione przez Matkę poety (w komitecie kwalifikacyjnym zasiadał m.in. Jerzy Turowicz) przyznano Tadeuszowi Różewiczowi (nr 31, 1 sierpnia). 
• Seria artykułów o „Ziemiach Odzyskanych” – Kisiela „reportaż antydziennikarski” pt. „Na zachodzie – zmiany” (nr 32, 8 sierpnia), Konstanty Turowski omawia wrocławską Wystawę Ziem Odzyskanych (nr 33, 15 sierpnia).
• Maria Winowska pisze o zmarłym Georgesie Bernanosie (nr 35, 29 sierpnia).
• Debiut ks. Andrzeja Bardeckiego – artykuł o duszpasterzach polskich działających w III Rzeszy i powojennych Niemczech (nr 38, 26 września).
• Redakcja oświadcza: „W związku z pochodzącymi z zagranicznych żródeł (radio, prasa) wiadomościami na temat zamknięcia »TP« i aresztowania jego współpracowników donosimy, że informacje dotyczące »TP« są fałszywe. »TP« nie jest ani nie był zamknięty, a wszyscy członkowie jego redakcji, wraz z wymienionymi imiennie ks. Janem Piwowarczykiem, Pawłem Jasienicą i Stefanem Kisielewskim przebywają na wolności”. Komunikat wiąże się niewątpliwie z zamknięciem „Tygodnika Warszawskiego” i aresztowaniem jego redaktorów (nr 39, 26 września).
• Henryk Dembiński pisze o „Prawach człowieka jako problemie międzynarodowym”, Wańkowicz rozpoczyna druk fragmentów „Ziela na kraterze”, Włodzimierz Maciąg debiutuje jako recenzent. W „Przeglądzie prasy” czytamy: „Publicystyka obozu marksistowskiego stała w ostatnich tygodniach w dalszym ciągu pod znakiem wyprostowywania linii ideologicznych, zgodnie z tendencjami, które się tak ostro uwypukliły i w życiu partyjnym” (nr 41, 10 października).
• Zmarł Prymas Polski, kard. August Hlond; wkrótce ukaże się specjalny numer poświęcony Kardynałowi.
• Prezentacja kultury rosyjskiej: utwory Gorkiego, Błoka, Aleksandra Twardowskiego. Czesław Zgorzelski: „Wśród »przyjaciół Moskali«” (nr 44, 31 października).
• List Pasterski Episkopatu Polski: „Pragniemy przestrzec Was, kochani Bracia i Siostry, przed nastrojem smutku, przed myślami rozpaczliwymi, przed nierozważnymi czynami (...) Niech nikt się nie da sprowokować do nierozsądnych kroków przez ciemne elementy, które chciałyby osłabić żywotność narodu” (nr 45, 7 listopada).



1949

• Nowym Prymasem Polski zostaje dotychczasowy biskup lubelski, ks. Stefan Wyszyński. Jego osobę w dwusetnym numerze przybliża ks. Piwowarczyk (nr 2, 16 stycznia).
• „Konsekwencją ustroju, w którym żyjemy w Polsce – pisze Turowicz w „Kulturze i polityce” – jest upolitycznienie całego życia. (...) Natomiast – powtarzamy – nie należy do polityki treść kultury”. Ks. Piwowarczyk zastanawia się, co znaczy rozdział Kościoła od Państwa, o którym mówiono na kongresie PZPR (nr 3, 23 stycznia).
• Leopold Tyrmand debiutuje opowiadaniem „Kajaluk” (nr 6, 13 lutego).
• „Nie pojechałem na Zjazd Literatów do Szczecina, bo nie lubię gadać do lampy” wyznaje Kisiel w „Felietonie megalomańskim”. Pojechał natomiast Turowicz: „Atak ze strony lewicy jest tym razem dużo ostrzejszy (wyrażny postulat socjalistycznego realizmu), na odcinku literatury katolickiej (której w istocie nie ma – teza ataku), wreszcie na odcinku katolickim, pozaliterackim (katolicyzm wyłącznie postawą polityczną, antydemokratyczną) (...) Pisarze katoliccy nie mogą przyjąć postulatu realizmu socjalistycznego” (nr 7, 20 lutego).
• Debiutuje w „TP” ks. Karol Wojtyła; w artykule „Mission de France” pisze o francuskim katolicyzmie i księżach robotnikach (nr 9, 6 marca). 
• Starowieyska-Morstinowa: „Zdumiewajace jest pytanie, stawiane u nas wszystkim razem i każdemu po kolei: pokój czy wojna (...) jeżeli istnieją tacy, którzy właśnie wojnę uważają za najskuteczniejszy sposób poprawienia tego wszystkiego, co im się nie podoba, to należałoby sobie życzyć, aby trochę głębiej nad tymi sprawami podumali” („Pax”, nr 14, 10 kwietnia).
• 23 czerwca zmarł Henryk Dembiński, prof. prawa na KUL, współpracownik „TP”.
• Nagrody Episkopatu, wśród laureatów współpracownicy i autorzy „Tygodnika”: ks. Piwowarczyk, Zawieyski, Wojciech Bąk, Konrad Górski. „Kuźnica” skwituje to wydarzenie jako zamykanie się katolików w getcie (nr 17, 1 maja). W rubryce „Z dnia” czytamy, że podczas ogólnopolskiego Zjazdu Plastyków „referenci postawili tak pod adresem plastyków, jak i szkolnictwa artystycznego ostre żądania związania sztuki z życiem, eliminacji formalizmu i przejścia na pozycje socjalistycznego realizmu”. Podobnie brzmi relacja ze zjazdu dramatopisarzy (nr 27, 10 lipca).
• „Było »Pod włos«, teraz będzie »Łopatą do głowy«. Co oznacza ta zmiana? Przede wszystkim obniżenie lotu – głowa bowiem znajduje się pod włosami. Po drugie – ugięcie się przed koniecznością i faktami: włosów jest w Polsce coraz mniej, zaś głów otwartych, lecz pustych – sporo” – obwieszcza Kisiel (nr 29, 24 lipca).
• Maria Petry rozmawia z Paulem Claudelem, Hanna Malewska tłumaczy jego „Nowe poematy prozą” (nr 32, 14 sierpnia).
• Jasienica rozpoczyna nowy cykl reportaży – „Sól ziemi”. Józef Marian Święcicki radzi nie spuszczać z oka powieści kryminalnej, która pod piórem Agaty Christie zamienia się w obyczajowo–psychologiczną (nr 45, 13 listopada).
• Tadeusz Peiper o „Kwestiach inscenizacyjnych w Widzeniu ks. Piotra” (nr 47, 27 listopada).



1950

• Recenzja z powieści Wilczka „Nr 16 produkuje” sygnowana J.G. – debiut Józefy Golmont (Hennelowej) (nr 2, 8 stycznia).
• Pięciolecie „Tygodnika”. Kisiel podsumowuje jubileusz wierszem: „Jest Szczepański i Chrzanowski / Lem, Hussarski i Twardowski / Poetów zastęp niemały / I Turowicz zbaraniały / jeszcze Gawlik jest nieboże / I Sadowski w złym humorze / Fura ludzi, stwierdzić miło, / o których się wam nie śniło”. Janusz St. Pasierb pisze o Schweitzerze, Tadeusz Żychiewicz debiutuje głosem w dyskusji o sztuce religijnej (nr 13, 26 marca).
• W Komunikacie Episkopatu Polski w sprawie porozumienia między Kościołem a Państwem biskupi oświadczają m.in., że Kościół katolicki „nie da się oddzielić od wspólnych losów z Narodem”. Informacja z rubryki „Z dnia”: największy nakład po wojnie osiągnął „Pan Tadeusz” – 1,5 mln, tuż po nim „Krótki kurs historii WKP (b)” – 1,25 mln (nr 18, 30 kwietnia) .
• „Pieśń o blasku wody” Andrzeja Jawienia – czyli Karola Wojtyły (nr 19, 7 maja).
• Esejem poświęconym Grahamowi Greene'owi debiutuje w „TP” Zygmunt Kubiak (nr 32, 6 sierpnia).
• 16 października zmarł Wacław Borowy, którego teksty wielokrotnie publikował TP. 
• Wierszem dedykowanym Zawieyskiemu debiutuje w „TP” Zbigniew Herbert (nr 51-52, 17–24 grudnia). 



1951

• Jan Józef Szczepański w reportażu z Nowej Huty pyta: „Jak będzie z dymem? Przecież wiadomo – huta musi dymić i kopcić” (nr 1–2, 7–14 stycznia).
• Tyrmand oddaje się „Jazzowym swawolom” (nr 10, 11 marca). Polemizować z nim będzie Kisiel. Wacław Rola (Wacław Sadkowski) analizuje „Węgiel”, socrealistyczną powieść Ścibora-Rylskiego (nr 17, 29 kwietnia). 
• Roman Ingarden wspomina Stanisława Ignacego Witkiewicza (nr 20, 20 maja).
• Zmarł Tadeusz Borowski. „Był naszym zdecydowanym przeciwnikiem ideowym – pisze J. T. – mimo to żegnamy go dziś z żalem” (nr 28, 15 lipca).
• Zmarł Kardynał Adam Stefan Sapieha. „Odszedł po nagrodę do Pana, Któremu wiernie służył. Zostanie, bo przemija postać człowieka, ale nie przemijają Jego czyny” – pisze ks. Piwowarczyk (nr 30, 29 lipca). Numer 46 w całości poświęcony będzie Księciu Metropolicie.
• Głosem w dyskusji o powieści katolickiej debiutuje Jerzy Patkiewicz – czyli Marek Skwarnicki (nr 49).
• „Od Ziemi Lubuskiej po Nysę” – rozmowa Jerzego Turowicza z Prymasem Stefanem Wyszyńskim (nr 50, 16 grudnia).



1952

• Numer pierwszy zajęty w połowie opowiadaniem zmarłego podczas wojny Karola Ludwika Konińskiego „Straszny czwartek w domu pastora”. Opowiadanie znakomite, ale dane niewątpliwie zamiast artykułów zdjętych przez cenzurę.
• Stomma i Turowicz w „Eksperymencie polskim”: „Zagadnienie katolicyzm – marksizm mało nastręcza okazji do optymizmu” (nr 5, 3 lutego).
• Projekt nowej Konstytucji PRL. W komentarzu redakcja wyraża nadzieję „na możliwość pozytywnego ułożenia modus vivendi między Kościołem i państwem w krajach demokracji ludowej”. Fragment projektu: „Nadużywanie wolności słowa i wyznania dla celów godzących w interesy Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej jest karane” (nr 11, 16 marca).
• Numer w całości poświęcony Tatrom i Podhalu. Szalejąca cenzura sprawia, że od dłuższego czasu pojawiają się w „TP” teksty trochę nieoczekiwane. Szczepański pisze o żubrach na Turbaczu, a zamiast dyskusji o Kościele czy polityce rozpoczyna się „Dyskusja o turystyce” (nr 13, 30 marca).
• W numerze wielkanocnym artykuł Silvestra (czyli s. Teresy Landy z Lasek) o Jerzym Liebercie; Jan Drukarz pisze o Edycie Stein.
• „Mamy przed sobą książkę z wyrażnym śladem lwiego pazura” – pisze Starowieyska-Morstinowa o „Astronautach” Lema (nr 22, 1 czerwca).
• Numer poświęcony „Ziemiom Odzyskanym”. Głos zabierają m.in. Woźniakowski, Stomma, Gawlik i Tyrmand (nr 29, 20 lipca).
• „Nic co polskie nie jest nam obojętne” – to tytuł redakcyjnego oświadczenia nt. nadchodzących wyborów, bieżącej sytuacji politycznej i postawy wobec niej katolików (nr 38, 21 września). 
• Rozważania ks. Karola Wojtyły o „Instynkcie, miłości, małżeństwie”, inspirowane lekturą Maxa Schelera. W numerze również poemat Andrzeja Jawienia „Myśl jest przestrzenią dziwną” (nr 42, 19 października).
• Malewska w „Uwagach”: „Jednym z wielkich, życiodajnych paradoksów chrześcijaństwa jest połączenie niezłomności i niezmienności zasad z największym dostępnym nam po ludzku wyrozumieniem poszczególnych ludzi” (nr 44, 2 listopada).
• „Cztery setki? – spytacie. – Czego – wódki, papierosów, złotych? – Nie moi drodzy! Cztery setki numerów »Tygodnika Powszechnego«„ – pisze Kisiel w jubileuszowym felietonie. Ale najważniejszy w numerze jest „List Prymasa Polski do redakcji „Tygodnika Powszechnego”, w którym czytamy: „Miarę radości i zasługi trzeba dziś określać nie tyle przez czas i cyfrę, ile raczej przez wkład serca i oddania sprawie, przez uczucie miłości do dzieła, przez ducha poświęcenia, przez pokonane trudności”. Po raz ostatni pojawia się polemiczna rubryka Bez ogródek (nr 46, 16 listopada). 
• Ojciec Święty wyniósł ks. abpa Wyszyńskiego do godności kardynalskiej (nr 50, 14 grudnia).
• Z oświadczenia Episkopatu „Jak doniosła Polska Agencja Prasowa, zostały ujawnione w kurii krakowskiej wykroczenia przeciwko obowiązującym przepisom walutowym, i toczy się śledztwo o udział niektórych pracowników kurii w działalności wrogiej interesom Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” (nr 51-52, 21–28 grudnia).



1953

• W numerze 3 recenzją z książki Lichniaka o Liebercie debiutuje Bronisław Mamoń. Pomiędzy numerami czwartym i piątym trzytygodniowa przerwa, podczas której negocjowano z władzami kształt redakcyjnego oświadczenia „Po procesie krakowskim” (ukazało się w nrze 5).
• W numerze 6 raz jeszcze ks. Karol Wojtyła („Religijne przeżywanie czystości”). W numerze 8 i ostatnim, datowanym 8 marca, rozważania Zofii Starowieyskiej-Morstinowej nad Bożą Opatrznością, a także m.in. wiersz Herberta „Arijon”.
• Zamknięcie pisma z powodu odmowy opublikowania nekrologu Stalina. Od 10 lipca 1953 do jesieni 1956 ukazywać się będzie „Tygodnik” paxowski, pod identyczną winietą i zachowujący ciągłość numeracji prawowitego „Tygodnika Powszechnego”.


1956

• Pierwszy po wznowieniu numer „Tygodnika” ukazał się na Boże Narodzenie. Miał większy format – 59/42 cm i kosztował 3,5 zł (cena utrzyma się do czerwca 1971!). Numeracja ciągła nawiązywała do dawnego „Tygodnika”, przy cyfrze umieszczano przez trzy lata gwiazdkę, dla odróżnienia od pisma PAX-u.
W skład zespołu wchodzili Antoni Gołubiew, Józefa Golmont-Hennelowa, Stefan Kisielewski, Zygmunt Kubiak, Hanna Malewska, Irena Sławińska, Zofia Starowieyska-Morstinowa, Stanisław Stomma, Jerzy Turowicz, Jacek Woźniakowski, Jerzy Zawieyski i Czesław Zgorzelski. Asystentem kościelnym pozostał ks. Andrzej Bardecki. W „młodej redakcji”, która do stopki trafi dopiero w roku 1960, znaleźli się Jerzy Kołątaj, Krzysztof Kozłowski, Antoni Łubkowski, Maciej Malicki, Bronisław Mamoń, Tadeusz Myślik, Marek Skwarnicki, Jacek Susuł i Tadeusz Żychiewicz. Wydawcą był najpierw zespół założycieli, a od 1959 – Instytut Wydawniczy Znak.
W numerze piszą m.in. Turowicz, Juliusz Kleiner, Stefan Swieżawski; Stomma i Kisielewski publikują „Dwugłos o idealizmie i realizmie w polityce”, Gołubiew i Herbert -wiersze, Woźniakowski prezentuje Kluby Inteligencji Katolickiej, a Szczepański wraca do roli recenzenta filmowego. Najważniejszym tekstem jest esej Kubiaka „Natura i obłęd” – próba odpowiedzi na pytanie, „jak to się stało, że na wielkiej fali szlachetnego w swoich żródłach buntu, walki o przemianę świata, powstał system nieludzki?”. Cenzor zgodził się na jego druk „w drodze wyjątku”.



1957

• „Dlaczego bierzemy udział w sprawach politycznych?” tłumaczy Gołubiew (nr 2, 13 stycznia). Tydzień później redakcja wzywa do udziału w wyborach („są czymś w rodzaju referendum”). Wypowiedzi kandydatów na posłów: Zawieyskiego, Stommy, Kisielewskiego, Antoniego Gładysza i Zbigniewa Makarczyka. Wewnątrz numeru wstrząsający reportaż J.J.Szczepańskiego o repatriantach z ZSRR.
• Nowa rubryka „Chodząc po księgarniach”, redagowana przez Bibliofila czyli Jacka Susuła. Żychiewicz pisze o nauczaniu religii, które wróciło do szkół i stało się obiektem „wojny podjazdowej” (nr 4, 27 stycznia). Wśród dalszych głosów m.in. Krzysztof Kozłowski o sztucznie wywołanym sporze o religię w szkole TPD w Katowicach (nr 7).
• Ołtarz Wita Stwosza wraca do kościoła Mariackiego; pisze o tym ks. Ferdynand Machay. Początek dyskusji o polskiej nauce o literaturze (nr 8, 24 lutego). Inne dyskusje tego czasu: o budownictwie mieszkaniowym, o nowych kościołach.
• „Nie ma zgody między antysemityzmem i katolicyzmem” – pisze Turowicz („Antysemityzm”, nr 11, 17 marca). „Kulturę [paryską] uważam w ogóle za najlepsze pismo wydawane w polskim języku” – wyznaje Kisiel (nr 13, 31 marca). Hanny Malewskiej „O odpowiedzialności” – rozliczenie z „czasami pogardy” (nr 14, 7 kwietnia).
• W numerze wielkanocnym Irena Sławińska recenzuje „uroczą i wstrząsającą” „Dolinę Issy” Miłosza.
• Pierwszy odcinek wielkiego reportażu o zrujnowanej „ścianie zachodniej” – „Kraków – Zgorzelec – Szczecin”, autorstwa Malickiego i Żychiewicza, a w rubryce „Za co nam wymyślają”: „Obywatelko Morstinowa! Na pewno obywatelka nie jest prawdziwą hrabiną Morstinową, bo tamta była dobrą katoliczką i o świętych wyrażała się z czcią” (nr 23, 9 czerwca).
• Stefan Swieżawski: „Inkwizycja czy środki ubogie”. Obok portret Giordana Bruna, pod nim „Campo di Fiori” Miłosza (nr 26, 30 czerwca).
• W nrze 27 (7 lipca) list Prymasa po powrocie z Watykanu. Numer z datą 14 lipca nie ukazał się w ogóle, bo cenzura wstrzymała druk zarządzenia Prymasa, zabraniającego księżom współpracy z wydawnictwami PAX-u.
• Władysław Bartoszewski przypomina sierpień 44 (nr 30), Kisielewski krytykuje Powstanie i rehabilituje Wrzesień 39 (nr 35); polemizuje z nim Kozłowski. Bestsellerami wedle listy Bibliofila są książki Hemingwaya, Joyce«a, Apollinaire'a, Mackiewicza i Wańkowicza.
• Jacek Maziarski o ruchu młodzieżowym („Od ZMP do ZMS”). Wśród bestsellerów Karol May, w latach stalinowskich także na indeksie (nr 40, 13 października).
• „Niepokoją nas wszystkich losy Pażdziernika... Konserwatyści [partyjni] nie chcą uznać społeczeństwa, w dalszym ciągu uznają tylko aparat” (nr 41). Gołubiew: „Odnalezienie się Emigracji zależy od uświadomienia sobie faktu, że niezależnie od wyznawanych poglądów Polska leży nad Wisłą” (nr 43).
• Skwarnicki przedstawia „wygnanego Arkadyjczyka” Herberta (nr 44, 10 listopada). Kubiak pisze o „Magii Leśmiana” (nr 45) a Mamoń – o Schulzu, przedrukowując jego zapomnianą „Ojczyznę” (nr 46). Kudliński wita wznowienie Teatru Rapsodycznego, Zdzisław Najder podąża „tropami Conrada” (nr 48), Turowicz broni nowoczesności w sztuce: na zdjęciu Herbert przed obrazem Kantora na warszawskim Salonie Nowoczesnych (nr 49).
• Na Boże Narodzenie medytacja ks. Piwowarczyka, który po Październiku nie wrócił już do redakcji.


1958

• „Czy »Tygodnik Powszechny« jest pismem katolickim?”. Naczelny tłumaczy: „Światopogląd katolicki obejmuje całą rzeczywistość ludzką. I nie ma racji nasza Korespondentka sądząc, że tylko artykuły na tematy religijne ten światopogląd kształtują”. Od tego numeru na przedostatniej stronie „Kronika religijna” (nr 1, 5 stycznia).
• „Czy astronautyka zagraża religii? – zastanawia się ks. Bardecki. – Czy ewentualne istnienie istot rozumnych na innych planetach nie koliduje z podstawowymi tezami światopoglądu katolickiego?” Obok proza poetycka Edwarda Stachury, wewnątrz numeru wraca sprawa wznowionego właśnie „Sprzysiężenia”; protestuje w liście do redakcji ks. Piwowarczyk, zespół też krytykuje Kisiela, ale nie zamierza rezygnować z jego współpracy (nr 3, 19 stycznia)
• Leopold Tyrmand postuluje rewizję stosunku do Niemców (nr 4); głos zabierają także Żychiewicz (polemicznie) i Stomma (nr 12). Krzysztof Kozłowski zastanawia się: „Wspólnota Europejska – wizja czy rzeczywistość?” (nr 13).
• Ogromny wywiad z dominikaninem, o. Dubarle, o rewolucji w nauce. Wiersze młodych z emigracji – Ihnatowicz, Czaykowski, Taborski, Śmieja, Czerniawski (nr 14, 6 kwietnia). Ks. Bernard Murchland broni z pozycji chrześcijańskich „literatury rozpaczy” (Kafka, Malraux, Camus, Greene); obok fragmenty „Dzienników” Kafki (nr 19).
• „Nauczając prawd wiary lub jej broniąc, nie będziemy zaczepiać z ambony osób niewierzących lub niepraktykujących... Ambona nie jest miejscem na obrachunki osobiste i występy polityczne” (z „Listu pasterskiego o tolerancji” bpa Kominka, nr 28).
• W artykuł ks. Karola Wojtyły „Tajemnica Maryi” włamana ramka: „jak się dowiadujemy w ostatniej chwili, autor niniejszego artykułu, stały współpracownik naszego pisma, otrzymał nominację na biskupa-sufragana krakowskiego...” (nr 33, 17 sierpnia).
• „Uważam, że »Tygodnik« skazany jest na wielkość: albo bedzie wielki, albo będzie – żaden” – poucza młodych „stojący nad grobem starzec” czyli Kisiel z okazji 500 numeru (nr 34).
• Władysław Terlecki wszczyna dyskusję o „piekle zwierząt”, poddawanych laboratoryjnym doświadczeniom (nr 39).
• 9 października umiera Pius XII; 28 października konklawe wybiera na Stolicę Piotrową kard. Angelo Giuseppe Roncallego, patriarchę Wenecji, który przyjmuje imię Jana XXIII. Wśród nowych kardynałów, mianowanych przezeń już 17 listopada, znajdzie się abp Mediolanu, Giovanni Battista Montini – przyszły Paweł VI.
• Plebiscyt w sprawie formatu „TP” (nr 47). Kisiel zapowiada: „Jeśli Tygodnik zmieni format i stanie się »Świerszczykiem« [ówczesne pismo dla dzieci], to ja -wysiadam”. Wyniki plebiscytu: 2477 głosów za formatem małym, 1745 za dużym. Bp Kominek wzywa: nil innovetur! Rezultat - pozostawiono duży format (nr 52).


1959

• W 1 numerze pojawiają się nowe rubryki – „Obraz Tygodnia” i felieton Spodka. „Obraz” redagowany był najpierw przez Jerzego Turowicza, później przez blisko 30 lat przez Krzysztofa Kozłowskiego, następnie przez Romana Graczyka, a dziś – przez Michała Okońskiego.
• Obraz Tygodnia – o radzieckiej rakiecie kosmicznej, Ludwik Dembiński (od kilku miesięcy prowadzi rubrykę „Glob się obraca”) – o procesach dekolonizacyjnych w Afryce. Gołubiew rozpętał kolejną dyskusję – tym razem o „księżach i literaturze (nr 3, 18 stycznia).
• Ks. Bardecki: „25 stycznia na zakończenie Tygodnia Modlitw o zjednoczenie Kościołów papież Jan XXIII... zapowiedział zwołanie Soboru Powszechnego. Dotychczas... nie liczono się w ogóle z taką możliwością” (nr 6).
• Kisiel wywołuje burzę, krytykując ideę odbudowy Zamku warszawskiego i proponując wzniesienie w jego miejsce „wielkiego, szklanego, przestrzennego, Corbusierowskiego muzeum” (nr 14).
• Rozpoczęcie trzeciego roku Wielkiej Nowenny przed Millennium – Roku Życia (nr 18, 3 maja).
• „Twierdzenie, że mentalność techniczna sprzyja dechrystianizacji, jest już dziś powszechnie znanym komunałem”. Jak dokonuje się ten proces? – zastanawia się Maria Garnysz, czyli Anna Morawska (nr 21).
• Stomma w imię realizmu przestrzega przed „Cieniem Winkelrieda”, polemizując z „niektórymi publicystami na Zachodzie”. Początek powieści w odcinkach Kisielewskiego „Przygoda w Warszawie” (nr 25, 21 czerwca).
• Jan Ciałowicz o polskiej polityce zagranicznej 1921-1939; szkice historyczne tego autora należeć będą do najchętniej czytanych tekstów w „Tygodniku” (nr 36).
• Pierwsze odpowiedzi na konkurs Spodka „Moi rodzice” (nr 37). Cykl artykułów o rodzinie publikuje ks. Stanisław Kluz, a ks. Jan Zieja upomni się o samotne matki (nr 40).
• „Dnia 13 września o godz. 23, 2 minuty, 24 sekundy, druga radziecka rakieta kosmiczna osiągnęła powierzchnię Księżyca”. Komentując komunikat TASS-a redakcja zwraca uwagę, że stało się to w przeddzień wizyty Chruszczowa w USA (nr 38).
• „Starości i jej problemów nie zna nikt. Nikt się nimi nie interesuje... A jednak starość to wielki rewir ludzkiego życia, ogromne jego mare tenebrarum” – zauważa Zofia Starowieyska-Morstinowa („Ludzie kategorii B”, nr 47).
• Apokryf Giovanniego Papiniego „Papież Celestyn VI do chrześcijan odłączonych”, opublikowany jako apel o zjednoczenie u progu zapowiedzianego Soboru (nr 50). W numerze następnym dziennik księdza-robotnika, o. Marcela Ducos.
• Obraz Tygodnia: „Słynna pieśniarka francuska Patachou nie dostała się na swój własny występ w Piwnicy pod Baranami na skutek przepełnienia lokalu” (nr 51, 20 grudnia).
• Boże Narodzenie – Stanisław Vincenz (Grenoble) szkicuje sylwetkę Simone Weil.


1960

• W pierwszym numerze nekrolog zmarłego 29 XII 59 ks. Piwowarczyka; żegnać Go będą za tydzień Gołubiew i Kisielewski. W numerze 2 – nowa rubryka „Notatki literackie”, później „Notatki”, autorstwa Bronisława Mamonia.
• „Celem naszym jest demokratyzacja. O cel ten walczyć należy realnie...” tłumaczy Stomma („Gdzie jesteśmy, dokąd idziemy”, nr 3). Za tydzień Gołubiew rozpoczyna 10-odcinkowy cykl historyczny „1000 lat między Wschodem a Zachodem”.
• „Mieliśmy kiedyś ojczyznę nie najpodlejszą na świecie, / Spójrzcie na mapę – ojczyznę moją na mapie znajdziecie: / Teraz nam do niej nie wolno iść, o mój drogi, nie wolno teraz iść do niej”; wiersz W. H. Audena w przekładzie emigranta, Józefa Wittlina (nr 5, 31 stycznia).
• Kisiel: „Wielki to błąd nie czytać Szołochowa!”. „Cichy Don” to „najmniej schematyczna książka napisana po wschodniej stronie świata – znacznie mniej schematyczna od przereklamowanego... »Doktora Żiwago«” (nr 6, 7 lutego).
• W nrze 7 z 14 lutego nekrolog Antoniego Łubkowskiego: w redakcji „TP” od 1957 roku, zmarł na gruźlicę mając lat 28. W nrze 8 wspomnienia Starowieyskiej-Morstinowej i Skwarnickiego, i ostatni tekst Łubkowskiego: reportaż „Droga do Rzymu”. „Świat zaczyna się w Tarvisio. Za słupem granicznym wszystko jest nagle inne. Twarze ludzi ruchliwe i pogodne, strumienie zielonkawe i czyste, asfalt migoce i lśni w blasku białego słońca”.
• Na piętnastolecie pisma zmiana stopki: pojawia się w niej „młoda redakcja”, zastępcą Naczelnego jest Józefa Hennelowa, sekretarzem redakcji Krzysztof Kozłowski. (nr 13, 27 marca).
• Na Wielkanoc fragment słynnego bestselleru Jima Bishopa „Dzień, w którym umarł Chrystus”. W następnym numerze j.t. prezentuje pierwszego czarnoskórego członka Kolegium Kardynalskiego – kard. Lauriana Rugambwę.
• Ozdobą numeru 19 jest esej Herberta „Il Duomo” – wejdzie do „Barbarzyńcy w ogrodzie”. W numerze 27 Marek Skwarnicki rozpoczyna powieść w odcinkach – „Kubuś Puk, romans pocztowy”.
• „Czy rzeczywiście »Spiżowa Brama«?” – pyta ks. Leszek Kuc, polemicznie nawiązując do „znakomitej”, jak ją określa, książki Tadeusza Brezy. Zarzuca autorowi deformację i spłaszczenie obrazu Kościoła (nr 31, 31 lipca). W następnym numerze Sławomir Błaut (w przyszłości świetny tłumacz Grassa) zajmuje się „karierą srebrnego ekranu”, czyli raczkującej jeszcze w Polsce telewizji. W nrze 35 o „paradoksach nowej sztuki” piszą jej teoretycy: Hanna Ptaszkowska, Jerzy Ludwiński, Wiesław Borowski.
• Artykuł biologa-ateisty Juliana Huxleya z repliką Jeana Guittona: fundamentalna dyskusja o relacji między nauką i wiedzą a wiarą (nr 40). W nrze 42 na pytanie „Czy trzeba myśleć, aby wierzyć” odpowiadają „młodzi naukowcy z KUL-u”: Stefan Sawicki, Adam Stanowski, Maria Jasińska.
• Jacek Woźniakowski („Kultura pod śledzika”) broni społecznej roli sztuki i kultury „wysokiej” przed populistą - Kisielem (nr 44 z 30 października).
• „Od czasu do czasu ukazują się w naszym piśmie materiały, po których liczba listów do redakcji wzrasta” – pisze Józefa Hennelowa, w imię „prawa do poszukiwań” broniąc m.in. Spodkowej ankiety „Dlaczego wierzę, wątpię, odchodzę” (wedle czytelnika wypowiedzi ankietowe „mogą ludzi chwiejnych zupełnie od wiary i Kościoła oderwać”), a także opowiadania Jerzego Narbutta „Prymicje” (nr 49, 4 grudnia).
• Stefan Wilkanowicz wita wydany w Bibliotece „Więzi” wybór esejów Emmanuela Mounier – myśliciela „tak bardzo religijnego i tak głęboko świeckiego” (nr 51).


1961

• Fragment przemówienia sejmowego Stanisława Stommy: „Musimy stwierdzić wzrost ofensywy laickiej, powiększające się trudności, a także straty poniesione ostatnio przez Kościół. Stosunki Kościół – Państwo nie są w tej chwili zadowalające” (nr 2, 8 stycznia).
• Miłosza rzekład „The Hollow Men” (Wydrążonych ludzi) Eliota, podpisany „M.C.” (nr 6, 5 lutego).
• Reportaż Stefana Kisielewskiego z ZSRR: „W Związku Radzieckim wytyczną kierunkową jest konformizm moralny, obyczajowy, organizacyjny, porządkowy, estetyczny. (...) jest to próba stworzenia »człowieka Bożego« bez Boga, bez podbudowy metafizycznej” (nr 7). Aniela Urbanowicz jako pierwsza Polka odwiedziła Taizé i rozmawiała z bratem Rogerem (nr 8).
• Bartoszewski szkicuje sylwetkę Eichmanna przed rozpoczynającym się procesem w Jerozolimie (nr 9, 26 lutego).
• „Tygodnik” rozpoczyna drukowanie „Poczty Ojca Malachiasza”; prowadzona przez Tadeusza Żychiewicza, stanie się najpopularniejszą rubryką „TP” (nr 11, 12 marca).
• Kisiel: „Jak wiecie, zmartwychwstały w roku 1956 »Tygodnik Powszechny« prowadzą ludzie młodzi; przewija się wprawdzie tu i ówdzie kilku patriarchów w rodzaju Jerzego Turowicza czy Stanisława Stommy, ale wielkiego wpływu i znaczenia nie mają. (...) Wybija się mocno tandem dogmatyków: Józefa Golmont-Hennelowa i Stefan Wilkanowicz. Opierając się na drobiazgowej analizie problemów Świętej Teologii, traktują »Tygodnik« jako coś w rodzaju natchnionej księgi (...). [W grupie] chrześcijan-społeczników... najżarliwszy jest Tadeusz Żychiewicz (...), bardziej świadomy całokształtu problemów naszej współczesności i przez to hamletyczny, jest Marek Skwarnicki. Grupie zagubionych we mgle przewodzi Bronisław Mamoń (...). Istnieje wreszcie grupa aniołów. Tu należy Krzysztof Kozłowski (...) oraz ks. Andrzej Bardecki, skrapiający całe bractwo wodą święconą. Z góry wreszcie przygląda się owej historii epikurejski choć katolicki stoik, wytworny ziemianin-gentleman, Jacek Wożniakowski” (nr 13).
• Ks. Andrzej Bardecki: „W świetle dotychczasowych przygotowań II Sobór Watykański zapowiada się jako jedno z największych wydarzeń w historii chrześcijaństwa” (nr 20).
• Zmarła Matka Elżbieta Czacka, założycielka Lasek; „TP” drukuje homilię pogrzebową kard. Wyszyńskiego (nr 27, 2 lipca). W numerze 29 pojawia się rubryka „Zmarli” - prowadzona przez Władysława Bartoszewskiego, była przez lata swoistym portretem społeczeństwa i nieocenionym źródłem historycznym.
• Eugene Ionesco „Czy stworzyłem anty-teatr”, w tłum. Mamonia. Znów przekłady Miłosza (z Brata Antoninusa), tym razem podpisane „Adrian Zieliński” (nr 32).
• Ks. Józef Majka przezentuje nową encyklikę społeczną – „Mater et Magistra” (nr 35). Ks. bp Karol Wojtyła: „Prawdą jest, że inną rolę mają do spełnienia w Kościele duchowni, a inną świeccy, nieprawdą jest natomiast, że Kościół ma być domeną duchownych i ich aktywności – musi być natomiast w proporcjonalnej mierze »domeną« świeckich i ich aktywności, bez tego bowiem sama działalność duchownych nie tylko zawisa w próżni, ale i sama w sobie jest skazana na zanikanie w sensie społecznym” („Myśli o laikacie”).


1962

• Ks. Andrzej Bardecki „Biskupi w kościele współczesnym”: „Dalsze zbliżenie rozdzielonych chrześcijan i przygotowywanie w ten sposób przyszłego zjed- noczenia chrześcijaństwa uważa Jan XXIII za jedno z głównych zadań swego pontyfikatu. A w dziele tym olbrzymią rolę może odegrać powrót do zasady kolegialności w Kościele” (nr 2).
• Irena Sławińska o Simone Weil: „Do nas zwraca się jej głos, wołający o prawdziwy katolicyzm, powszechny, obejmujący cały wszechświat (...). Głos, z ducha ekumenizmu płynący, uzasadniony szczególną potrzebą chwili” (nr 12, 25 marca).
• Na rozpisaną przez „Tygodnik” ankietę, poświęconą przedsoborowym oczekiwaniom wiernych, nadeszło 6350 odpowiedzi (nr 17, 29 kwietnia).
• Felieton Tadeusza Kaczyńskiego o Juliette Greco. Jako ilustracja zdjęcie piosenkarki z autografem: „Pour Tygodnik Powszechny...” (nr 21, 27 maja).
• Ludwik Dembiński: „Polska leży w Europie, i to nie tylko w tej tradycyjno-cywilizacyjnej, ale w dzisiejszej Europie politycznej. Głoszenie, że Europa kończy się na Łabie świadczy, że żyje się w urojonym świecie” (nr 29, 22 lipca).
• Ks. Janusz Pasierb „Chagall i Biblia”: „Mówi się, że dla malarstwa nowoczesnego Biblia była literą martwą, a żydostwo nie miało swojego wielkiego malarza i że spotkanie ich nastąpiło w osobie Chagalla” (nr 32); Jerzy Turowicz po śmierci Marylin Monroe: „My, którym uśmiech amerykańskiej aktorki na ekranie przyniósł chwilę radości, pomódlmy się czasem za duszę Marylin” (nr 34, 26 sierpnia).
• 11 października uroczyste otwarcie XXI Soboru Powszechnego Kościoła Katolickiego. Specjalnym wysłannikiem pisma akredytowanym przy Biurze Prasowym Soboru jest Jerzy Turowicz; swoje korespondencje, publikowane systematycznie od nr 42, przekazuje telefonicznie. Na Boże Narodzenie pisze o „Bilansie pierwszej sesji”: „Nie jest pozbawione pewnej słuszności twierdzenie, że obecny Sobór zamyka epokę kontrreformacji. (...) Nurt otwarty, który domaga się, by Kościół wyszedł naprzeciw współczesnemu światu, by przemówił do niego jego językiem, bo Kościół ma wobec tego świata, takiego, jaki on jest i jaki się staje – misję, bo za ten świat, konkretny, jest odpowiedzialny, bo Kościół nie ma go potępiać, lecz głosić mu Ewangelię Chrystusa, ten nurt jest faktem nieodwracalnym. Zatrzymać go ani cofnać już się nie da”.


1963

• Jerzy Zawieyski o audiencji, udzielonej mu przez Jana XXIII: „W pamięci utkwił Ojcu Św. pewien moment z pierwszej bytności w Polsce, gdy jako młody ksiądz zwiedzał Wieliczkę. Robotnicy, którzy wychodzili z pracy, zobaczywszy księży, ukłonili się im z wielkim szacunkiem. Ojciec Św. mówiąc o tym, pochylił głowę, aby uplastycznić ukłon robotników” (nr 1).
• Jerzy Turowicz o Soborze: „Schematy (...) redagowane były po łacinie (...) która pod palcami łacinników z Kurii Rzymskiej rozciąga się jak guma (...) Producenci filmowi nazywają się praebitores, czasopisma ilustrowane prelum imaginibus ornatum, komiksy – libelli comici et lusorii (...). Zaś nuntiorum exquisitores, to dosłownie poszukiwacze, wydobywacze wiadomości, a więc reporterzy, dziennikarze” (nr 2, 13 stycznia).
• Bronisław Mamoń: „O co walczył Witkiewicz? Pytanie to ograniczmy do zagadnień teatru, gdyż one nas tu szczególnie interesują. Kiedy odczytujemy setki jego artykułów (...) ogarnia nas zdumienie, że mogły sprowadzać takie burze, budzić tyle oporów, wywoływać takie protesty. Dziś z perspektywy czterdziestu lat te »idee obłędne« przyjmujemy jako oczywistości” (nr 8).
• Blok tekstów o Polakach, pomagających w czasie okupacji Żydom; wejdą do antologii „Ten jest z Ojczyzny mojej” (nr 12).
• „Obraz tygodnia” przenosi się na lewą stronę pierwszej kolumny. Ostatnia informacja: „Członkowie amerykańskiego Towarzystwa do Zwalczania Nieprzyzwoitości Nagich Zwierząt pikietowali Biały Dom, protestując przeciwko temu, że rodzina Kennedych jeżdzi na koniach ubranych jedynie w siodła i podkowy. Celem towarzystwa jest »ochrona dzieci przed widokiem nagich koni, krów, psów i kotów«” (nr 14). Od tego numeru „Tygodnik” z racji zmniejszenia przydziału papieru jest chudszy o 2 kolumny.
• Obszerna relacja z wizyty w Polsce Arcybiskupa Wiednia, Kardynała Franza Koeniga (nr 18, 5 maja).
• Ks. Andrzej Bardecki: „Stawia się nieraz Kościołowi zarzut, że spóżnia się on zawsze o jedną rewolucję. Otóż z encykliką »Pacem in terris« sprawa przedstawia się wręcz przeciwnie. Obecny Papież bowiem wyprzedza w niej poważnie naszą epokę” (nr 19).
• 3 czerwca, w poniedziałek Zielonych Świąt zmarł Jan XXIII. W nrze 23 poruszająca relacja ks. Michała Czajkowskiego o ostatnich dniach Papieża, który „miłości swojej nie ograniczał tylko do chrześcijan, lecz obejmował nią wszystkich ludzi, czując się ojcem całej rodziny człowieczej”. „Swoje cierpienia i swoje życie Jan XXIII ofiarował za sprawy, które najbardziej ukochał. Za powodzenie Soboru Powszechnego, za jedność chrześcijaństwa. Za pokój” – pisze Jerzy Turowicz. W numerze 26: „Habemus Papam!” i orędzie Urbi et orbi, wygłoszone przez Pawła VI 22 czerwca. 29 września rozpoczęła się druga sesja Soboru; sprawozdawać z niej będzie, jak przedtem, Redaktor Naczelny.
• Redakcyjna dyskusja o „Viridianie”, kontrowersyjnym filmie Luisa Bunuela (nr 47, 24 listopada).
• 4 grudnia: podczas uroczystości zamykającej II sesję Soboru Paweł VI ogłosił m.in. konstytucję „O liturgii”. Zapowiedź pielgrzymki Papieża do Ziemi Świętej.
• Gołubiew o śmierci Johna Kennedy'ego: „mord ten jest zbrodnią naszych czasów, okazał się możliwy w naszej cywilizacji, stanowi naszą sprawę, jest naszą klęską” (nr 51-52).


1964

• Jacek Woźniakowski „O wolności sumienia”: „Kluczowe pytanie brzmi z grubsza tak: jeśli jesteśmy głęboko przekonani o naszej racji, to jak mamy się odnosić do ludzi, którzy tej racji nie podzielają albo jej się sprzeciwiają, którzy mają swoje racje?” (nr 1).
• 18 stycznia bp Karol Wojtyła mianowany został arcybiskupem-metropolitą krakowskim.
• Arthur Miller „Pytanie bez odpowiedzi”: „Jeśli człowiek może mordować swych bliżnich, nie pod wpływem emocji, ale na zimno, a nawet spełniając »zaszczytne« zadanie prowadzące do »wyższego« celu – to czyż jakakolwiek cywilizacja może być zabezpieczona przed spustoszeniami przyczajonymi w sercu człowieka?” (nr 12, 22 marca). W tym samym numerze rozmowa z Marią Dąbrowską – jeden z kilkudziesięciu wywiadów, przeprowadzonych przez Wiesława Pawła Szymańskiego z polskim pisarzami.
• Józefa Hennel („Podział nieistniejący”) w polemice z Ernestem Skalińskim (może Skalskim?) z „Polityki”: „Podział na wierzących i niewierzących zaciera się w codziennym funkcjonowaniu życia w społeczeństwie. Zwolennicy ofensywy ateistycznej chcą w tym fakcie widzieć rozszerzanie się swego stanu posiadania. Wierzący nie traktują tego jak przesuwania się linii frontu na mapie strategicznej. Traktują to po prostu jako zmianę w pojmowaniu realizacji swej wiary. (...) Nieobecność Jego Imienia nie oznacza wcale nieobecności Jego Samego” (nr 23, 7 czerwca).
• Jerzy Turowicz o pierwszej encyklice Pawła VI „Ecclesiam suam”: „Idea dialogu, tak droga sercu Jana XXIII, znalazła w Pawle VI swego kodyfikatora. Papież określa precyzyjnie sens i cel dialogu, wykłada to co można określić jako teologię dialogu, mówi o jego motywach, metodach i celach” (nr 36, 6 września). 14 września rozpoczyna się trzecia sesja Soboru, podczas której toczyć się będzie m.in. burzliwa debata nad „schematem XIII” (przyszłą Konstytucją Gaudium et spes); wysłannikiem „Tygodnika” będzie tym razem (dopiero od października) Jacek Woźniakowski. W nrze 46 wiadomość, że Papież mianował świeckim audytorem Soboru prof. Stefana Swieżawskiego. Podczas sesji przyjęte zostaną m. in. Konstytucja o Kościele i Dekret o ekumenizmie.


1965

• Jacek Woźniakowski pojechał do Bombaju na Kongres Eucharystyczny z udziałem Pawła VI (nr 1); abp Kominek pisze o soborowych kłopotach ze „Schematem XIII” o Kościele w świecie współczesnym (nr 2). W następnych miesiącach Sobór komentować będzie abp Wojtyła – w formie obszernych listów do redakcji. 7 marca wchodzą w życie zmiany w liturgii, wprowadzające w szerszym zakresie język narodowy.
• 20-lecie pisma: „Tygodnik” to „w całości dzieło cenne, poważny wkład w kulturę katolicką społeczeństwa polskiego, tym cenniejszy, że zrealizowany w warunkach niełatwych” (abp Wojtyła). Gołubiew publikuje szkic o początkach „TP”, w numerze można też obejrzeć podobizny wszystkich redaktorów i autorów rubryk (nr 13, 28 marca).
• „Zielone światło dla niewierzących” (ks. Kluz) – Paweł VI powołał Sekretariat dla Niewierzących, pod przewodnictwem kard. Franza Koeniga (nr 19 i 29).
• Przed wyborami – podsumowanie działalności Koła Poselskiego Znak w latach 1961-65. Wchodzili w jego skład Łubieński, Mazowiecki, Stomma, Zabłocki i Zawieyski (nr 20).
• „Proszę, aby mnie pochowano według obrządku religii rzymsko-katolickiej. Pogrzeb religijny... jest hołdem dla piękności obrzędów katolickich..., dla tysiącletniej chrześcijańskiej tradycji mego narodu, pokornym wreszcie hołdem dla pamięci Jana XXIII, największego człowieka naszych czasów” – testament Marii Dąbrowskiej cytuje w homilii pogrzebowej ks. Jan Zieja; trumna pisarki na katafalku w katedrze św. Jana stała się symbolem zbliżenia środowisk niezależnej lewicy i Kościoła (nr 23, 30 maja).
• Pojawia się nowa rubryka – „Rozmowy niedokończone”, prowadzona przez „Ks. Adama”, czyli młodego marianina, ks. Adama Bonieckiego (nr 24, 13 czerwca).
• We wrześniu rozpoczyna się ostatnia sesja Soboru – sprawozdaje z niej znów Naczelny. Zofia Starowieyska-Morstinowa zamieszcza poruszający apel... przeciw planom beatyfikacji Jana XXIII: „Zostawcie nam Papieża Jana takiego, jakim był: człowieka wśród ludzi” (nr 45).
• W tekst Stanisława Czarnoty (czyli ks. Bardeckiego) o końcu świata włamany hymn „Dies irae” we wspaniałym przekładzie Mirona Białoszewskiego (47, 21 listopada).
• Finał Soboru: ogłoszenie Konstytucji o Kościele w świecie współczesnym i Deklaracji o wolności religijnej. „Uroczystą Mszę zakończyła ceremonia pokutna. Ojcowie Soboru klęcząc odmówili modlitwy proszące o wybaczenie wszystkich błędów popełnionych wobec Boga i wobec ludzi...”. W Rzymie i w Konstantynopolu uroczyste odwołanie ekskomunik z roku 1054. „Kościół wkracza w nową epokę”- pisze Turowicz. „I cóż dalej, szary katoliku?” – pyta Woźniakowski (nr 49, 51). A w kraju: na s. 4 numeru świątecznego oswiadczenie posłów Koła Znak w sprawie listów biskupów polskich do Episkopatu niemieckiego – bardzo ostrożna obrona wielkiego gestu, z furią atakowanego przez komunistyczne władze.


1966

• Jeszcze o Soborze: „Był największym wydarzeniem religijnym naszych czasów... zamknął epokę w życiu Kościoła, którą zależnie od dziedziny możemy mierzyć od Trydentu czy też od Konstantyna” (Turowicz w nrze 1).
• „Prawdopodobnie było to właśnie 14 kwietnia, w Wielką Sobotę Roku Pańskiego 966. Kapłan Kościoła katolickiego, może biskup, nad głową Mieszka, księcia Polan, zrobił znak krzyża i powiedział: Ja ciebie chrzczę...”. Numer milenijny: Turowicz, Gołubiew. Wewnątrz: wspomnienia okupacyjne Hersza Grinera - ks. Grzegorza Pawłowskiego. „W roku milenijnym – pisze redakcja – pomyślmy głębiej o różnych narodach i o tych wielu, wielu ludziach, którzy pod polskim niebem urodzili się, żyli, umarli”. Ilu poddanych miał Mieszko? – zastanawia się Józef Kulicki czyli Stefan Kurowski (nr 15-16).
• Obraz Tygodnia: uroczystości kościelne Millennium odbywały się w Gnieźnie i w Poznaniu od 14 do 17 kwietnia, 16 i 17 kwietnia zorganizowano tamże „konkurencyjną” manifestację i defiladę wojskową, przemawiał Gomułka (nr 17, 24 kwietnia). „Tygodnik” będzie odtąd prowadzić kronikę – ostro cenzurowaną – kolejnych faz milenijnych obchodów, odbywających się w atmosferze konfliktu wywołanego przez komunistyczną władzę.
• Jerzy Waldorff (nr 17) i Zygmunt Mycielski (nr 27) piszą o „Pasji” Pendereckiego. Piórem Władysława Stróżewskiego „Tygodnik” czci jubileusz orędownika „etyki niezależnej”, Tadeusza Kotarbińskiego (nr 26, 26 czerwca).
• 3 lipca zmarła Zofia Starowieyska-Morstinowa; „Tygodnik w wielkiej mierze dzięki niej jest tym, czym jest”. Żegnają Ją Naczelny i Jacek Susuł (nr 28).
• Numer „niemiecki”: Mieczysław Pszon kreśli sylwetki działaczy opozycji antyhitlerowskiej, list Lothara Kreyssiga i Güntera Sarchena z NRD, założycieli „Aktion Suhnezeichen” (nr 34). O „niemieckich pokutnikach w Oświęcimiu” napisze Wilkanowicz (nr 37), na Dzień Zaduszny Anna Morawska przygotuje wybór przedśmiertych listów ofiar nazizmu.
• „Porządki w arce” – pamflet Christophera Derricka, głos konserwatysty, opublikowany w odpowiedzi na zarzuty, że „Tygodnik” „zagalopował się nadmiernie w kierunku soborowego aggiornamento” (nr 49). Polemizuje z nim ks. Bardecki.


1967

• Ludwik Dembiński sporządza bilans roku: „Już drugi rok z rzędu wojna w Wietnamie zajmuje czołowe miejsce wśród międzynarodowych problemów politycznych” (nr 2, 8 stycznia).
• W numerze 7 – pełny tekst Konstytucji o Kościele w świecie współczesnym. Za tydzień – Żychiewicz spiera się z Anną Morawską o „nową teologię”. W nrze 10 – ks. Bardecki o realizacji Soboru w Polsce, w nrze 15 – Turowicz o nowej encyklice „Populorum progressio”.
• Wyniki ankiety „TP na cenzurowanym” – wśród rubryk prowadzi „Poczta Ojca Malachiasza” (nr 13).
• Kolejne kotrowersyjne tematy: ks. Bardecki o wojennym „milczeniu Piusa XII” (nr 17), Halina Bortnowska o katolicyzmie w Holandii.
• Arcybiskup Wojtyła został kardynałem, Papież mianował administratorów apostolskich na Ziemiach Zachodnich (nr 23, 4 czerwca).
• „Nie ulega wątpliwości, że gen. de Gaulle jest pierwszym w okresie powojennym zachodnim mężem stanu, który ma w ogóle jakąś koncepcję sensownego układania i rozwijania stosunków z Europą Wschodnią. Tym bardzie cieszymy się z jego wizyty w Polsce, która przecież bez wątpienia leży w Europie” (Krzysztof Kozłowski, nr 24).
• Jerzy Turowicz entuzjastycznie wita antologię Bartoszewskiego i Lewinówny „Ten jest z Ojczyzny mojej. Polacy z pomocą Żydom”; obok Obraz Tygodnia otwiera informacja o zawieszeniu broni po bliskowschodniej „wojnie sześciodniowej” (nr 25).
• „To, co zbliża dziś Kościół i postępową myśl laicką, nie rodzi się z koncepcji światopoglądowych a raczej ze wspólnego poczucia odpowiedzialności za wartości moralne i człowieczeństwo zagrożone dziś w samym swoim istnieniu” – Słonimski w cyklu wypowiedzi o encyklice „Populorum progressio” (nr 44). W tym samym numerze – ks. Aleksy Klawek pisze o teologii Marcina Lutra.
• Boże Narodzenie: medytacja ks. Józefa Tischnera; głosy uczestników rzymskiego Kongresu Laikatu, z którego sprawozdanie składał przedtem Woźniakowski; poemat „Drozd” greckiego noblisty Seferisa w przekładzie Kubiaka. JJS (Szczepański): „»Wstręt« Polańskiego należy niewątpliwie do najosobliwszych i najwybitniejeszych dzieł kinematografii współczesnej”.


1968

• Nr 1: orędzie Pawła VI, proklamujące 1 stycznia Dniem Pokoju. Obraz Tygodnia: „Minister spraw wewnętrznych gen. Moczar wziął udział w moskiewskich obchodach 50 rocznicy utworzenia radzieckich organów bezpieczeństwa”.
• „Czyhanie na cudze serce” – ks. Bardecki o „etycznych wymiarach transplantacji”, w związku z pierwszymi przeszczepami serca (nr 4).
• Nr 7 z 18 lutego: w Obrazie Tygodnia ślad sprawy „Dziadów” Dejmka – cytat z telewizyjnej wypowiedzi Grzegorza Lasoty, uzasadniającego decyzję o ich zdjęciu ze sceny. Za tydzień informacja o skazaniu na 3 lata więzienia Janusza Szpotańskiego, autora „Cichych i gęgaczy”. Nr 10: „Odbyło się zebranie Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich, poświęcone sprawie ostatniej inscenizacji »Dziadów«”.
• Tysięczny numer „Tygodnika”; rozmowy z Hanną Malewską, redagującą miesięcznik „Znak”, i Jackiem Woźniakowskim, szefem wydawnictwa Znak. „Młodych poetów radzieckich” przedstawia Wiktor Woroszylski.
• Nr 13 z 31 marca, Obraz Tygodnia: przemówienie Gomułki w Sali Kongresowej. „Demonstracje i strajki młodzieży studenckiej zostały przerwane”. Niżej informacja o usunięciu z Uniwersytetu Warszawskiego profesorów Baczki, Baumana, Brusa, Kołakowskiego, Morawskiego i Marii Hirszowicz. Odtąd Obraz zmieni się w swoistą kronikę zmian kadrowych w PRL – z równą uwagą notować bedzie odwrotne przemiany, zachodzące w dubczekowskiej Czechosłowacji. Z łamów „Tygodnika” znika felieton Kisiela (pobitego przez „nieznanych sprawców”).
• Dziesięciolecie „Więzi” – rozmowa z Tadeuszem Mazowieckim (nr 14).
• Ks. Bardecki o problemie regulacji urodzin, w związku z dopuszczeniem w Polsce do sprzedaży pigułki antykoncepcyjnej (nr 16).
• Obraz Tygodnia „uzupełniając z opóżnieniem informację na temat ostatniego posiedzenia Sejmu” nadzwyczaj zwięźle streszcza „długą i ostrą” dyskusję nad interpelacją posłów Koła Znak z 11 marca. Odpowiadał Jerzy Zawieyski, który na koniec złożył mandat członka Rady Państwa (nr 17). Wysłannik „Tygodnika”, Krzysztof Kozłowski, będzie mógł opisać tę dyskusję – czy raczej sabat – dopiero po dwudziestu latach. W nrze 22 – fragment dziennika Zawieyskiego o „audiencji u Papieża Jana”.
• Wielka dyskusja o „Soborze w parafii”; cykl artykułów ks. Michała Hellera o współczesnej kosmologii („Początek świata”, „Antyświaty”, „Spór o przestrzeń” – nry 18, 24, 32).
• W nrze 24 debiutuje nowa autorka, Julia Hołyńska (pseudonim Stefana Kisielewskiego); będzie pisać m.in. o Rudnickim, Micewskim, Sandauerze. W nrze 26 opowiadanie Kornela Filipowicza, który odtąd regularnie współpracować będzie z „Tygodnikiem”. W nrze 29 Andrzej Dobosz w „Kuchni narodowej polskiej” pisze m.in. o „najbardziej upokarzającym tekście w jezyku polskim z tego zakresu” – przepisie na „Głuchą rybę – zupę jak z ryby bez ryby”, ze zbioru „109 potraw” wydanego w Krakowie w 1941 r.
• 21 sierpnia wojska Układu Warszawskiego, w tym polskie, dokonują inwazji Czechosłowacji. W numerze 35 „Tygodnika” (z niedzielną datą 1 września) nie ma o tym ani słowa, ale nie ma też w ogóle Obrazu Tygodnia. Na pierwszej stronie – fotografia z czołgami w natarciu... Za tydzień Obraz poinformuje o powrocie przywódców CSRS z Moskwy.
• „Cena świadectwa” – artykuł Bohdana Cywińskiego o apostołach i świadkach Chrystusa (nr 37). W nrze 39 redakcja na pierwszej stronie czci święto św. Wacława, „męczennika i patrona chrześcijańskich Czech”, choć rocznica wcale nie jest okrągła. Recenzja Bronisława Mamonia z krakowskiej inscenizacji „Baby-Dziwo” Pawlikowskiej – antytotalitarnej satyry, powstałej u progu II wojny. W scenografii recenzent dostrzega „coś z klimatu świata orwellowskiego”...
• W 50. rocznicę odzyskania niepodległości Polski artykuł wstępny pióra przedwojennego wicepremiera i twórcy Gdyni, Eugeniusza Kwiatkowskiego (nr 45).


1969

• „Kryzys w Kościele” – wstępniak Jerzego Turowicza. „Początkowo zamierzałem przy tytule tego artykułu postawić znak zapytania. Z zamiaru tego jednak zrezygnowałem” (nr 1). Pożegnanie zmarłego w grudniu '68 prof. Stanisława Pigonia.
• Ks. Adam Boniecki o pierwszym polskim „telefonie zaufania”. W numerze tekst encykliki „Humanae vitae” (nr 3).
• Obraz Tygodnia: „Jan Palach (lat 21), student praskiego Uniwersytetu Karola, oblał się w centrum Pragi płynem łatwopalnym i podpalił się. Zmarł w szpitalu” (nr 4).
• Kolejne pożegnania: Turowicz o Tomaszu Mertonie (nr 9), Jacek i Józefa Hennelowie o „papieżu polskiej fizyki”, prof. Niewodniczańskim (nr 11).
• Debiutuje w „TP” Ludwik Stomma; w przyszłości prowadzić będzie ze Zbigniewem Benedyktowiczem cykl „Święta po polsku” (nr 16, 20 kwietnia).
• „Dialog wewnątrz Kościoła w warunkach polskich” – rozmowa z bpem przemyskim, ks. Ignacym Tokarczukiem (nr 19).
• Prymas Wyszyński odpowiada na pytania kleryków (tekst autoryzowany), a ks. Adam Boniecki („Rozmowy niedokończone”) rozmawia z krakowskimi hippiesami (nr 21, 25 maja).
• Umarł Jerzy Zawieyski. „Angażując się politycznie, nigdy nie stał się politykiem... W polityce pozostał myślicielem, moralistą i artystą” – pisze Stomma (nr 26 z 29 czerwca).
• 21 lipca człowiek postawił stopę na Księżycu. „Zaczynamy się czuć już nie mieszkańcami niepozornej planety, lecz obywatelami Wszechświata”. Czy jednak jesteśmy samotną wyspą? – zastanawia się ks. Michał Heller („Ziemia, Ojczyzna ludzi”).
• W 30. rocznicę Września „Myśli o Polsce” Adama Stora (pseudonim prof. Henryka Wereszyckiego).
• Notatki ze swego spotkania z Gombrowiczem w Buenos Aires (w r. 1962) publikuje w nrze 41 ks. Janusz St. Pasierb; autor „Ferdydurke” zmarł w sierpniu w Vence.
• Rektor KUL, ks. Wincenty Granat, pisze o „celu uniwersytetów katolickich”. Wizytę w Polsce złożyła mieszkająca w Indiach Wanda Umadevi-Dynowska – tłumaczka i założycielka Biblioteki Polsko-Indyjskiej; rozmawiają z nią ks. Boniecki i Marek Skwarnicki (nr 44).
• Na Boże Narodzenie – Kuncewiczowa, Herbert, a także esej o Rembrandcie pióra malarza Stanisława Rodzińskiego, wkrótce stałego recenzenta plastycznego „TP”. Nekrolog współpracującego z pismem teologa, ks. Klawka.


1970

• Obraz Tygodnia skrupulatnie odnotowuje proces „normalizacji” w Czechosłowacji. Cytuje Husaka: „Partia nie poniży się do preparowania procesów, do fałszywych oskarżeń...” (nr 6, 8 lutego).
• 25 lat „Tygodnika”. Antoni Gołubiew: „Nie dałbym złotówki za to, czy nasze pismo będzie obchodziło jubileusz pięcdziesięciolecia. Należy po prostu sądzić, że będzie istniało tak długo, jak długo zdoła spełniać swą rolę”, polegającą jego zdaniem „na proponowaniu pewnej postawy, pewnego modelu zachowania, pewnego stylu wreszcie” (nr 13). W nrze 16 – list kard. Wojtyły na jubileusz „TP”.
• Bp Frantisek Tomasek z Pragi specjalnie dla „Tygodnika”: „Trzeba, abyśmy się modlili: my – za was, wy – za nas” (nr 19, 11 maja).
• Ks. Janusz St. Pasierb pisze o „Człowieku, który jest Papieżem”, czyli o Pawle VI; ks. Bardecki rozmawia z Karlem Rahnerem. Henryk Woźniakowski opowiada: „Należałem do brygady skrzynkarskiej – tj. remontującej tzw. transporty winiarskie, czyli po prostu drewniane skrzynki na butelki”. Chodzi o robotniczą praktykę studencką. (nr 22, 31 maja).
• Obraz Tygodnia: 14 czerwca w Krakowie zmarł Roman Ingarden, publikujący także w „TP”, w Nowym Jorku zaś Aleksander Kiereński, „premier rosyjskiego rządu obalonego w pażdzierniku 1917” (nr 25, 21 czerwca).
• Ojciec Jacek Salij OP: „Jak niewierzącym mówić o chrześcijaństwie?”. „Człowiek staje się tym bardziej podatny na chrześcijaństwo, im bardziej wejdzie w rzeczywistość” (nr 31, 2 sierpnia).
• Andrzej Kijowski polemizuje z Wiesławem Górnickim, który uznał „Króla Ubu” Jarry'ego za dzieło antypolskie. Kijowski: „Jeśli »polskość« jest czymś żywym, wartością duchową stwarzaną wciąż na nowo przez ludzi żywych, w konfrontacji ze światem i w samokontroli, idiotyzm króla Ubu w niczym jej nie zaszkodzi, a przeciwnie, szyderstwo to, i każde inne, posłuży jej za pożywkę” (nr 34, 23 sierpnia).
• 19 sierpnia zmarł Paweł Jasienica (nr 35). 
• Rozstrzygnięto „Tygodnikowy” konkurs na reportaż „Polacy roku 1970"; jedną z nagród otrzymał Marek Lehnert, godło Beksa (nr 36). „W Polsce beat zdaje się przebrzmiewać” – utrzymuje Józefa Hennelowa (nr 37).
• W nrze 39 omówieniem książki Tocqueville'a debiutuje Tadeusz Wawer (pseudonim Marcina Króla), a w nrze 46 szkicem „Śmierć Mauriaca” Franciszek Dinheim (Wojciech Karpiński). Obaj publikować zaczną wkrótce cykl „Sylwetek politycznych XIX wieku”, od 1972 już pod nazwiskiem, i znajdą się w gronie najbliższych współpracowników pisma, a Król wejdzie w skład redakcji.
• W Polsce gościli zachodnioniemieccy politycy: Klaus von Bismarck i Richard von Weizsaecker, przyszły prezydent RFN. W warszawskim KIK-u spotkali się m. in z Tadeuszem Mazowieckim i Jerzym Turowiczem (nr 42, 18 października).
• „Stanęli obok siebie biskup katolicki i mnich buddyjski, prawosławny duchowny i rabin, japońska dziewczyna w kimono i murzyński pastor” – wspomina kongres w Kyoto Jerzy Turowicz. Z Listów do Redakcji: „Zmarła Janis Joplin. Zmarł człowiek, za którego Chrystus poniósł śmierć krzyżową” (nr 47, 22 listopada).
• Mieczysław Pszon pisze o układzie normalizującym stosunki miedzy PRL a RFN (nr 48, 29 listopada).


1971

• Redakcja o grudniowych wydarzeniach na Wybrzeżu: „Przeżyliśmy głęboką tragedię. Święta Bożego Narodzenia nie mogły w tym roku być radosne. A jednak przeżywaliśmy w ich okresie także nadzieję. Nadzieję, że ofiara nie pójdzie przecież na marne. (...) Na ulicach Gdańska, Gdyni, Szczecina, Słupska i Elbląga przegrała nie tylko pewna polityka gospodarcza, lecz także określony styl sprawowania władzy” (nr 1, 3 stycznia). W numerze 3 komentarz J.T.: „Jedynie siła słuszności posiada moc przekonywania. Zaś pytania, na które nie udzielono odpowiedzi, nie przestają istnieć”.
• Czytelniczka cytuje Waldorffa, wedle którego jedynymi recenzentami muzycznymi z prawdziwego zdarzenia są Kisielewski, Mycielski i on sam. Czytelniczka chciałaby czasami poczytać Kisielewskiego... (nr 9). Maria Dłuska pisze o zmarłym na emigracji Kazimierzu Wierzyńskim (nr 10).
• Powrót Kisiela: „Aby odświeżyć ojczyznę, aby nas ona nie nużyła, lecz podniecała, proponujemy tutaj kurację odmładzającą: spojrzeć na wszystko interesownie i BEZ DOGMATU!” (nr 11, 14 marca). Nowym sąsiadem Kisiela na ostatniej stronie jest Andrzej Kijowski, a od następnego numeru – Antoni Słonimski. W stopce nru 16 pojawia się nazwisko Mieczysława Pszona.
• Obraz Tygodnia: Paweł VI przyjął na audiencji hippisów ubranych w „przepisowe dżinsy i brudne białe koszule”. Andrzej Kijowski: „Kościół zawsze zaskakiwał pogan, ofiarując im nie to, czego szukali. (...) Każdy, kto w jego zasięg wchodzi, ponosi ryzyko szalone: ujrzy siebie w stanie zupełnego niezrealizowania. Jeżeli Kościół tego nie zrobi, jeżeli nas nie przestrzeże, my synkretyczni poganie, zrobimy sobie z niego sztuczny raj” (nr 17, 25 kwietnia). W następnym numerze Zbigniew Lew Starowicz pisze o „Rewolucji seksualnej wśród młodzieży polskiej”.
• Jacek Susuł: „O Pawle Jasienicy milczało się u nas od trzech lat” (nr 21, 23 maja). W numerze 34 szkic Aleksandra Gieysztora: „Paweł Jasienica, historyk Polski”.
• Obraz Tygodnia: „Edward Gierek i Piotr Jaroszewicz bawili na Białorusi, gdzie interesowali się zagadnieniami melioracyjnymi” (nr 22, 30 maja).
• Słonimskiego zniesmaczyło opublikowanie przez „Twórczość” utworu markiza de Sade. W Warszawie wystawiono „Trędowatą”. Andrzej Kijowski: „Chciałem więc zaproponować obłąkanego Sade'a zamiast głupiej Mniszkówny, ale przeląkłem się. Nie księży, którzy by mnie pewnie poparli, ale Antoniego Słonimskiego, który by mnie wyklął” (nr 37, 12 września).
• Nr 42 z 17 października w całości poświęcony o. Kolbemu z okazji jego beatyfikacji; wśród autorów kard. Wojtyła. Z rzymskich uroczystości sprawozdaje Józefa Hennelowa. Wcześniej (nr 38) „ab” odpowie na list Jana Józefa Lipskiego, dotyczący antysemityzmu „Małego Dziennika” i roli o. Maksymiliana w kształtowaniu linii pisma.
• Nr 44 z 31 października – norwidowski. Piszą m. in. Mieczysław Jastrun, Adam Ważyk, Michał Głowiński.
• Z Władimirem Maksimowem o Dostojewskim rozmawia Zbigniew Podgórzec (nr 48, 28 listopada). Początek cyklu wywiadów ze „źle widzianymi” twórcami rosyjskimi (będą wśród nich m.in. Arseniusz i Andriej Tarkowscy, Michaił Bachtin, Michaił Ałpatow, Ernst Nieizwiestny), które spowodują interwencję ambasady ZSRR.
• Wstępniak w numerze na Boże Narodzenie pióra młodego dominikanina, o. Jana Andrzeja Kłoczowskiego OP.


1972

• Kazimierz Moczarski opisuje działalność AK po upadku Powstania Warszawskiego (nr 3, 16 stycznia). Bp Ignacy Tokarczuk recenzuje książkę ks. Bardeckiego o Kościele epoki dialogu (nr 5). Antoni Gołubiew rozpoczyna cykl „Okruchy Conradowskie”, prowokując polemikę Zdzisława Najdera (nr 6)
• „Tygodnikowy” panel poświęcony społeczno-religijnym zadaniom pisma. Wśród uczestników ks. bp. Herbert Bednorz, przewodniczący Komisji Episkopatu ds. Środków Masowego Przekazu, Stefan Bratkowski („Życie Warszawy”), ks. Józef Tischner, Bohdan Cywiński (nr 9, 27 lutego).
• Z przemówienia sejmowego Stommy: „Ludzie chcą jawności życia państwowego oraz chcą i mają prawo znać bieg spraw państwowych. Sejm jest siłą rzeczy wielką giełdą spraw państwowych”. Andrzej Micewski: „Ludzie troszczący się o Polskę nie zawsze myślą to samo i tak samo. Patriotyzm nigdy nie wyrażał się uniformizmem myślowym” (nr 12, 19 marca).
• Mieczysław Pszon komentuje ratyfikację układu normalizującego stosunki między RFN a PRL (nr 13).
• 40-lecie pracy publicystycznej Kisiela. Na pytanie Wojciecha Karpińskiego o plany na przyszłość, jubilat odpowiada: „Zestarzeć się z jaką taką godnością. Nie dać się nadmiernie zdenerować (...) I wreszcie umrzeć przyzwoicie, z wiarą i nadzieją (co do miłości, to zobaczymy)” (nr 14).
• Borys Polewoj („Opowieść o prawdziwym człowieku”) opowiada „Jak starszy sierżant Korolkow ocalił klasztor jasnogórski”; artykuł wywoła gniew Prymasa Wyszyńskiego (nr 18, 30 kwietnia). Wiersze Josifa Brodskiego w tłumaczeniu Eugenii Siemaszkiewicz (nr 19).
• Polepszenie stosunków USA-ZSRR. Obraz Tygodnia: „»Prawda« pisze, że już Lenin niejednokrotnie wypowiadał się za rozmowami pokojowymi i porozumieniem z USA” (nr 22).
• „Tyle książek słowników / opasłe encyklopedie / a nie ma kto poradzić” – „Pan Cogito szuka rady” Herberta (nr 25).
• Wypowiedzi księży w „Tygodnikowej” ankiecie na temat opinii duchowieństwa o piśmie. Ks. Bolesław Celiński CSRR przypomina postać Ottona Schimka (nr 27, 2 lipca).
• Obraz Tygodnia: Tadeusz Chrzanowski wyruszył Syrenką do Hiszpanii (nr 33); plonem podróży będzie seria reportaży.
• Rozmowa z Janem Kułakowskim, sekretarzem generalnym Światowej Konfederacji Pracy, o „Chrześcijańskim ruchu związkowym” (nr 33, 13 sierpnia).
• Jan Masłowski pisze o zmarłym przedwcześnie psychiatrze, prof. Antonim Kępińskim. Ludwik Dembiński wraca ze Szwajcarii, gdzie piastował stanowisko sekretarza generalnego Pax Romana, i wznawia rubrykę „Glob się obraca”. Martwi to Kisiela: rubryka „była kosmopolityczna, świat się obracał, ale bez Polski” (nr 34, 20 sierpnia).
• 19 sierpnia zmarła Anna Morawska – wybitna publicystka, współpracowniczka „Tygodnika”, autorka książki o Bonhoefferze, pionier porozumienia polsko-niemieckiego. Wspominają ją Jerzy Turowicz i Tadeusz Mazowiecki (nr 37).
• Ankieta: „Kim jest dla mnie Jezus Chrystus?”. Jerzy Turowicz w dziesięciolecie Soboru: „Kościół nie jest łodzią podwodną” (nr 39, 25 września).
• Wspomnienie Gołubiewa o zmarłej 14 października Marii Morstin-Górskiej (nr 46). Esej Witolda Lutosławskiego „Z rozmyślań nad przyszłością muzyki” (nr 47, 19 listopada).
• Ks. Adam Boniecki wyjeżdza na kilka lat do Paryża. W nowym cyklu „Kanon lektury” wypowiedzą się m. in. Paweł Hertz, Zygmunt Kubiak, Henryk Krzeczkowski, Marcin Król. Ewa Bieńkowska pisze o „Rodowodach niepokornych” Bohgdana Cywińskiego (nr 48, 26 listopada).


1973

• Pierwszy odcinek „Wnuka” – ostatniej części „Bolesława Chrobrego” Gołubiewa (nr 1). Nowy cykl muzycznych esejów Bohdana Pocieja – m. in. o Lutosławskim i Góreckim. Herberta „Przesłanie Pana Cogito”
(nr 4). W numerze 6 pierwszy odcinek nowej rubryki „Tematy i refleksje”.
• Kard. Wojtyła uczestniczył w Kongresie Eucharystycznym w Australii, odwiedził Nową Gwineę – podróż dokumentuje fotoreportaż. Szkicem o Szymborskiej debiutuje w „Tygodniku” Antoni Libera (nr 10, 11 marca).
• Filozof Władysław Stróżewski z malarzem Jerzym Nowosielskim rozmawiają o zadaniach sztuki, nobilitacji ciała, surrealizmie, chrześcijaństwie i ikonie (nr 11, 18 marca).
• Współpracownicy pisma dyskutowali o świadomości historycznej Polaków i sytuacji współczesnej kultury. Plonem tego spotkania jest m.in. tekst Henryka Wereszyckiego „Publicystyka historyczna – blaski i cienie” (nr 13).
• Felieton Słonimskiego o „Wódzie” sprowokował polemikę dra Marcinkowskiego, znanego działacza antyalkoholowego: „»Dzięki alkoholowi« ludzie żyją krócej, stają się starcami w wieku 40-50 lat, giną na wszystkie możliwe choroby zakażne i niezakażne, wieszają się” (nr 14, 8 kwietnia).
• Po pięciu latach przymusowego milczenia wraca temat powstania w getcie warszawskim. Pisze o nim Władysław Bartoszewski, Anna Kamieńska publikuje przekład „Pieśni o wymordowanym narodzie” Icchaka Kacenelsona. Jacek Woźniakowski w „Rozważaniach o humanistycznej teorii względności, o pysze słowa i poglądach na świat” zastanawia się „Co się stało z Marią Janion?”. Esej Kubiaka o Kazimierze Iłłakowiczównie, która w „Tygodniku” publikowała od założenia pisma (nr 15).
• Zmarł Picasso – żegnają go Turowicz, Chrzanowski, Woźniakowski, Rodziński (nr 17). Zmarli Jacques Maritain i Antoni Marylski, współzałożyciel Lasek. Jerzy Turowicz dedykuje swój tekst o francuskim filozofie pamięci Marylskiego (nr 19, 13 maja). W 10 rocznicę śmierci Jana XXIII piszą o Nim kard. Bolesław Kominek, Jerzy Turowicz i Paweł Hertz (nr 22).
• Wiersze Brechta w tłum. Ryszarda Krynickiego. Poezja Krynickiego wkrótce zagości na tych łamach (nr 24).
• Hanna Malewska odchodzi z redakcji „Znaku”, przekazując pismo Bohdanowi Cywińskiemu. O bratnim miesięczniku i zasługach Malewskiej pisze Jerzy Turowicz (nr 28, 15 lipca). W stulecie Akademii Umiejętności (zlikwidowanej w latach 50.) tekst Andrzeja Biernackiego (nr 32, 12 sierpnia).
• Reportaż ks. Adama Bonieckiego „Dziesięć dni w Taizé”: „Myślę, że Taizé jest miejscem, gdzie wierzy się Panu Bogu i gdzie wierzy się w ludzi”. O nieomylności Kościoła i kontrowersyjnej książce Hansa Kuenga pisze ks. Bardecki (nr 37, 16 września).
• Tekstem o Tukidydesie w cyklu „Kanon lektury” debiutuje w „TP” Jan Demboróg, czyli Bronisław Łagowski (nr 41). Wiersze Jacka Bierezina (nr 42, 21 października).
• „Kościół u ujścia Odry” – z ks. bpem Jerzym Strobą, ordynariuszem diecezji szczecińsko-kamieńskiej, rozmawia Jacek Susuł (nr 43, 28 października); ogniwo prowadzonego od 1973 r. cyklu rozmów z polskimi hierarchami.


1974

• Paweł Hertz ropoczyna cykl felietonów „Z dziennika lektury”. Dalsze wywiady Z. Podgórca, m in. z Aleksandrem Zinowiewem, Władimirem Wojnowiczem, Lwem Gumilowem, Jurijem Trifonowem i Giennadijem Ajgi.
• Zmarł ks. kard. Bolesław Kominek, przyjaciel i autor „Tygodnika”. Halina Mikołajska wspomina zmarłego scenografa Andrzeja Stopkę (nr 12, 24 marca).
• Fragmenty „1859 dni Warszawy” Władysława Bartoszewskiego, kroniki wydarzeń w stolicy od 1 września 1939 do 2 października 1944. Książka Bartoszewskiego – jak zauważa prof. Gieysztor – jest nie tylko kroniką, ale i spłaceniem długu żywych wobec poległych (nr 13, 31 marca).
• 50-lecie Zakładu dla Niewidomych w Laskach. O Dziele Lasek piszą Stefan Kard. Wyszyński, Jerzy Turowicz, s. Rut Wosiek (nr 20, 19 maja).
• XER, czyli Tadeusz Żychiewicz, kończy cykl rozważań ewangelicznych i rozpoczyna druk „Starego Przymierza” (nr 21, 26 maja).
• Do „Kanonu lektury” Marek Skwarnicki włącza wiersze Czesława Miłosza (nr 29, 14 lipca). Ryszard Bender pisze o Janie Jeziorańskim... powstańcu styczniowym (nr 32). Listy Edyty Stein do Romana Ingardena (nr 33).
• Jacek Woźniakowski dyskutuje z Julianem Kornhauserem i Adamem Zagajewskim, autorami „Świata nie przedstawionego”
(nr 43, 27 października). Przedtem o „nowej fali” pisał kilkakrotnie Krzysztof Dybciak.
• O londyńskim wystawieniu rock-opery „Jesus Christ Superstar” pisze Andrzej Sulikowski – w latach 70. stały współpracownik „TP” (nr 49).
• Orędzie Papieża i Synodu Biskupów „O prawach człowieka” (nr 47, 24 listopada). W świątecznym numerze o Synodzie pisze ks. kard. Wojtyła, a o Matce Teresie z Kalkuty – Turowicz.


1975

• 30-lecie „Tygodnika” – na pierwszej stronie list Metropolity Krakowskiego, wewnątrz swój prywatny jubileusz (25-lecie współpracy) święci Żychiewicz (nr 13, 30 marca).
• Esej Kubiaka o twórczości Jana Parandowskiego, obchodzącego 80. urodziny (nr 20). 50-lecie pracy pisarskiej Gołubiewa. Piszą o nim Stefan Kisielewski, Czesław Zgorzelski i Marek Zieliński (nr 24, 15 czerwca).
• Recenzją z wierszy Woroszylskiego debiutuje na tych łamach Stanisław Barańczak. Ks. Adam Boniecki o„Lebensteinie – mędrcu”; znakomity malarz to dla niego „mistrz wiedzy o człowieku” (nr 31, 3 sierpnia). Maria Kuncewiczowa zastanawia się „Jak kochać bliźniego?” (nr 37, 14 września).
• W 80-lecie urodzin Słonimskiego z Jubilatem rozmawia Jakub Karpiński (nr 42). Na Zaduszki ukaże się wiersz „Laski”, napisany po śmierci Żony poety.
• Urszula Czartoryska pisze o rzeźbach Aliny Szapocznikow (nr 42, 19 października).
• W stopce numeru 45 pojawia się nazwisko malarza i grafika Jerzego Skąpskiego; wpisano też do niej (nareszcie!) ks. Andrzeja Bardeckiego.


1976

• W numerze 1 ostatni odcinek „Rubryki rodzinnej”, prowadzonej przez Józefę Hennelową; w numerze następnym pojawia się jej rubryka „Na co dzień i od święta” – polemiczny przegląd krajowej prasy.
• Obraz Tygodnia: „Opublikowano projektowane zmiany w Konstytucji PRL”. Projekt, który czynił z „kierowniczej roli PZPR” i sojuszu ze Związkiem Radzieckim zasadę konstytucyjną, sprowokował liczne zbiorowe i indywidualne protesty.
• O książce Józefa Tischnera „Świat ludzkiej nadziei” wypowiadają się ks. Michał Heller i Jacek Salij OP (nr 5).
• Obraz Tygodnia: „Sejm uchwalił poprawki do konstytucji wszystkimi głosami przy jednym wstrzymującym się”. Cenzura nie pozwoliła wymienić nazwiska wstrzymującego się od głosu posła – Stanisława Stommy. W tym samym numerze z Willym Brandtem, przewodniczącym SPD, rozmawia Andrzej Micewski (nr 8). Za tydzień rozmowa Mieczysława Pszona z Richardem von Weizsaeckerem.
• 90-lecie Władysława Tatarkiewicza – filozofa i autora „Tygodnika”. Stefan Swieżawski cytuje rektora KUL, o. Krąpca „...my z niego wszyscy” (nr 13, 28 marca). 
• Droga Krzyżowa ułożona przez kard. Wojtyłę i odprawiona w czasie rekolekcji wielkopostnych w Watykanie (nr 15).
• Ludwik Hass o „zmistyfikowanej rzeczywistości międzywojennego wolnomularstwa polskiego” (recenzja z książki Leona Chajna); artykuł będzie mieć swe polemiczne kontynuacje. Nowe wiersze Adama Ważyka (nr 16, 18 kwietnia).
• W dyskusji o „Dziejach Polski”, wydanych przez PWN, głos zabierają m. in. Jerzy Jedlicki i Bronisław Geremek (nr 26). Izydora Dąmbska broni Zbigniewa Herberta przed atakiem Artura Sandauera w warszawskiej „Kulturze”. Poeta zrewanżuje się jej, dedykując „Potęgę smaku”.
• Ks. abp Luigi Poggi, kierownik zespołu Stolicy Apostolskiej ds. stałych kontaktów z rządem PRL, wraz z kard. Wojtyłą odwiedzili 9 maja redakcję „TP”.
• Stefan Kisielewski rozpoczyna nowy cykl pt. „Wołanie na puszczy”. Chce „...wołać prosto, jasno, nawet demagogicznie” (nr 21, 23 maja).
• Z Obrazu Tygodnia: „Premier przedstawił propozycję rządu dotyczącą zmian struktury cen i związanej z tym rekompensaty. Sejm poparł projekt rządowy. (...) W pewnych wypadkach doszło do przerwy w pracy, a w Ursusie i Radomiu miały miejsce zajścia uliczne...” (nr 27, 4 lipca). Za tydzień euforyczny felieton Kisiela nie bez związku z wydarzeniami politycznymi: „Temperatura wysoka i równa, wiatry minimalne, niebo bez chmurki. (...) Słowem czas idealny dla rekreacyjno-regeneracyjnego wypoczynku nad akwenami wodnymi” – itd, itd (nr 28).
• 4 lipca zmarł Antoni Słonimski. „Był człowiekiem odważnym i prawym” – czytamy w redakcyjnym pożegnaniu Poety. W tym samym numerze jego ostatni, niedokończony felieton (nr 28).
• Z Listów do redakcji dowiadujemy się, że czytelniczka, nie mogąc kupić wydanego przez Znak tomiku wierszy Jana Twardowskiego z racji niskiego nakładu, przepisała ręcznie wszystkie wiersze.
• Grzegorz Bytnar (pseudonim Andrzeja Romanowskiego) debiutuje szkicem o Janie Kasprowiczu (nr 31, 1 sierpnia).
• „Dramat Ecône” – ks. Bardecki przedstawia sylwetkę abpa Marcela Lefebvre'a i źródła jego konfliktu ze Stolicą Apostolską (nr 36).
• „Redakcja bardzo inteligentna, znacznie inteligentniejsza niż pismo, które z niej wychodzi” – to wrażenia Kisiela, który po dłuższej przerwie zawitał na Wiślną (nr 37, 12 września).
• Esejem o Bachtinie debiutuje na tych łamach Adam Zagajewski, w następnych latach stały autor „Tygodnika” i „Znaku” (nr 39, 26 września).
• Wiersze Juliana Kornhausera (nr 42, 17 października).
• W nrze 44 na pierwszej stronie wspomnienie Jerzego Andrzejewskiego – jednego z założycieli Komitetu Obrony Robotników – o pisarzu Stefanie Otwinowskim. Na temat powstałego we wrześniu KOR-u brak z przyczyn cenzuralnych wzmianek nawet w Obrazie Tygodnia.
• Spodek na Boże Narodzenie: „Ciekawe, czy doczekam roku dwutysięcznego. Teoretycznie jest to możliwe. Będę miał 70 wiosen za sobą, a »Tygodnik« 52 roczniki formatu takiego samego jak dziś... Rynek krakowski wiele się nie zmieni. Po przeciwległej do kościoła Mariackiego stronie Sukiennic stanie tylko pomnik Stanisława Lema, który na skutek spełnienia się jego licznych wizji okrzyknięty będzie naszym wieszczem”.


1977

• „Zostałem zwymyślany od »bezczelnych grafomanów podnoszących rękę na narodową klasykę«, od kłamców, snobów, pseudointelektualistów; wytknięto mi głupotę, zarozumiałość, a także w kilku wypadkach antyludowość i arystokratyzm”: Jan Józef Szczepański o kłopotach z czytelnikami po opublikowaniu krytycznej recenzji z filmu „Trędowata” (nr 6).
• „Od dawna nie miałem w rękach książki w tym stopniu wolnej od powszechnych przesądów naszego czasu” – Demboróg (Łagowski) o tomie szkiców Henryka Krzeczkowskiego, przyjaciela i współpracownika „TP”, a od 1982 – członka redakcji (nr 8, 20 lutego).
• Wielki reportaż Turowicza o „Tygodniu życia i pracy Pawła VI” i Księga Eklezjasty w przekładzie Miłosza (nry 11 i 12).
• Artykuł Stefana Swieżawskiego „Filozofia, teologia, duszpasterstwo” (nr 13); początek dyskusji na temat tradycji filozoficznej, na której oprzeć się winno duszpasterstwo i nauka Kościoła. Tischner („Tomizm bez mitologii”, nr 17): „więcej jest wokół nas dobrych chrześcijan niż dobrych tomistów. Jeśli tak, istnieją jakieś inne »pomosty« wiodące ludzi do chrześcijaństwa”. W nrze 46 – głos ks. Mariana Jaworskiego.
• „Żywe kamienie i procenty” – ks. Boniecki o parafii w Nowej Hucie-Bieńczycach, gdzie ukończono budowę kościoła (nr 20). Słynną „Arkę” poświęcono 15 maja; tego samego dnia odbył się pogrzeb Stanisława Pyjasa. Obraz Tygodnia w nrze 22 donosi, że Prokuratura Wojewódzka w Krakowie prowadzi śledztwo w sprawie okoliczności jego śmierci.
• W nrze 30 – Bartoszewski o przedostatnim i głównym akcie dramatu zagłady Żydów, jaki rozegrał się przed 35 laty.
• „Nie uważam, że prawu należy być posłusznym zawsze i wszędzie... Prawnik... nie może jednak przekroczyć dwóch granic. Nie może uzurpować sobie prawa do wymierzania sprawiedliwości i nie może stosować prawa niesprawiedliwego, gdy godziłoby ono w dobro ważniejsze od bezpieczeństwa prawnego” pisze Jolanta Strzelecka, wówczas bliska współpracowniczka „TP”, w artykule „Prawo i sprawiedliwość” (nr 33).
• Mieczysław Pszon o książce Raymonda A. Moody'ego „Życie po życiu” (nr 44). Ks. Bardecki napisze później: „Spośród wszystkich artykułów opublikowanych w »TP« w roku ubiegłym, największe zainteresowanie wzbudził tekst Mieczysława Pszona”. Współpracę z pismem rozpoczyna felietonista Piotr Wierzbicki.
• Setną rocznicę urodzin Karola Huberta Rostworowskiego „Tygodnik” czci m.in. artykułem Zygmunta Mycielskiego (nr 45, 6 listopada). Kubiak pisze o „Epice biblijnej Tadusza Żychiewicza” (nr 50). W tym samym numerze relacja z wizyty Edwarda Gierka w Watykanie – skróty poczynione przez redakcję w jego przemówieniu stały się pretekstem do fali oszczerczych listów, „zwieńczonej” ciężkim pobiciem ks. Bardeckiego przez „nieznanych sprawców”.
• Boże Narodzenie: medytacja bpa Jana Pietraszki, jednego z najchętniej czytanych „duchowych” autorów „Tygodnika”; wiersze Joanny Pollakówny; fotoreportaż Adama Bujaka „Na Górze Athos”.


1978

• „Panem ludzkiego życia jest tylko Bóg. Tylko On daje człowiekowi życie i tylko On może je odebrać... Tu na ziemi nie ma On żadnego zastępcy ani pełnomocnika” – ks. Jan Zieja w profetycznym tekście „Przeciw wojnom... wiara Kościoła” (nr 1).
• W nrze 3 Artur Międzyrzecki o „Samotniku z Fontainebleau”, czyli Oskarze Miłoszu; w nrze 5 wiersze Zagajewskiego, a wśród nich słynna później, ironiczna „Mała piosenka o cenzurze” („Tyś jest, cenzuro, wcale nie taka straszna...”). Cenzor miał poczucie humoru?
• Stefan Frankiewicz i ks. Kluz piszą o zmarłej właśnie s. Katarzynie z Lasek, w świecie Zofii Steinberg; w numerze też jej list do Jerzego Turowicza, będący rodzajem duchowego testamentu (nr 9, 26 lutego).
• Mieczysław Pszon przypomina historię „Bensberger Memorandum” – memoriału niemieckich katolików na rzecz pojednania z Polską. W numerze także wiersze Julii Hartwig (nr 10).
• Wojciech Skalmowski (dawny współpracownik pisma, teraz znany z paryskiej „Kultury” jako M. Broński), żegna swego mistrza na niwie naukowej, językoznawcę prof. Jerzego Kuryłowicza (nr 11).
• S. Zofia Józefa Zdybicka („Czy istnieje Bóg?”) pisze o książce Hansa Künga (nr 20).
• W nrze 32 nowe pióro krytyczne: Barbara Stawiczak (pseudonim Stanisława Barańczaka, którego jako działacza KOR-u objął cenzorski zapis).
• Śmierć Pawła VI. „Papieża równowagi” żegna Marek Skwarnicki: „równowagi jednoczącej, a nie rozpraszającej powierzone mu owce, stymulującej gwałtowną odnowę chrześcijaństwa w trosce, by nie zburzyła ona tego, co już zbudowano”. Homilie żałobne Prymasa Wyszyńskiego i Kard. Wojtyły; testament Papieża (nr 33, 13 sierpnia).
• W nrze 36 „Tygodnik” wita Papieża Jana Pawła I, przypominając, że jest on nie tylko duszpasterzem, ale i „wytrawnym publicystą” oraz „wytrawnym alpinistą”. Był to jednak jeden z najkrótszych pontyfikatów w dziejach Kościoła i już w nrze 41 redakcja wyraża „Zdumienie i żal”. „Radowaliśmy się Jego świeżością, Jego oryginalnością” – mówi w żałobnym kazaniu ks. kard. Wojtyła.
• Numer 43: pierwsza strona wyjątkowo w kolorze (żółtym), wielki napis Habemus Papam i ramka: „Dnia 16 X 1978 Arcybiskup-Metropolita Krakowski, Kardynał Karol Wojtyła wybrany został Papieżem Kościoła Powszechnego i przyjął imię Jana Pawła II”. Na Placu św. Piotra był wtedy Jerzy Turowicz; w następnym numerze sprawozdawać będzie z uroczystości inauguracji pontyfikatu. „TP” publikuje tekst pierwszego orędzia, wybór pism Karola Wojtyły, wspomnienia i refleksje m.in. Hanny Malewskiej, ks. Stanisława Czartoryskiego, ks. Mariana Jaworskiego, Stommy, Mazowieckiego, współpracowników ks. Wojtyły z KUL-u. Prof. Wereszycki przypomina wielokrotnie potem cytowany wiersz Słowackiego: „Pośród niesnasek Pan Bóg uderza / W ogromny dzwon, / Dla słowiańskiego oto Papieża / Otworzył tron...”. „Po śladach młodości” Jana Pawła II wyrusza do Wadowic ks. Adam Boniecki – przyszły autor „Kalendarium życia Karola Wojtyły”. „Tygodnik” ma jednak nadal tylko 8 stron i papieskie materiały nie mieszczą się w jednym numerze. Przy ich zbieraniu debiutuje w „TP” Tadeusz Szyma – wkrótce nowy członek redakcji.


1979

• Arcybiskupem-Metropolitą Krakowskim mianowany został ks. Franciszek Macharski (nr 1, 7 stycznia).
• „Czy »Tygodnik« przetrwa? – zastanawia się Kisiel. – Nie wspomina się o nim nigdzie, nie polemizuje się z nim, kupić go nie można, bo znika z kiosków jak pasta do butów... Po prostu pismo-widmo” („Wołanie na puszczy”, nr 5, 4 lutego).
• W nrach 6 i 7 reportaż Skwarnickiego z pierwszej wielkiej papieskiej podróży. „Wizyta w Santo Domingo i Meksyku była jakby żywą encykliką, świadectwem i słowa, i czynu. Od tej pory wiadomo, jaki jest »styl« pasterzowania Biskupa Rzymu”.
• W nrze 10 wiadomość o papieskiej podróży do Polski, w numerach 12 i 13 – pierwsza encyklika nowego pontyfikatu, „Redemptor hominis”. W numerze wielkanocnym komentuje ją ks. Tischner.
• 2–10 czerwca: pierwsza podróż Jana Pawła II do Polski. „Tygodnik” ma nadal 8 stron: papieskie homilie i przemówienia oraz reportaże z kolejnych stacji tej pielgrzymki publikowane są jeszcze długo po jej zakończeniu. „Spotkanie z Warszawą” opisują Bartoszewski i Kisielewski („homilia – spotkanie z wielkością, z historią, istna arka przymierza między dawnymi a nowymi laty... Romans z Ojczyzną tego Pielgrzyma, biskupa rzymskiego”). Funkcję sprawozdawców przyjęli wszyscy redaktorzy „Tygodnika” i „Znaku”. Jerzy Turowicz: „Wpływ wywarty przez Jana Pawła II na Kościół polski nie przeminie. Ludziom, którzy słuchali Jego słów, udzielała się pewność wiary, którą ten Papież emanuje” („Krzyż na Placu Zwycięstwa”, nr 25). W tym samym numerze także krótki tekst Gołubiewa: „Pozostał z nami”. Od nru 31 publikowane są odpowiedzi na ankietę dla pielgrzymów.
• 27 czerwca umarł Antoni Gołubiew. „Ostatnie, co napisał – na łóżku szpitalnym, po pierwszej zapaści, która go powaliła – to było pożegnanie Papieża. A jego słowa aż dziwnie kojarzą się z tym, co my tu czujemy dzisiaj: Antoni Gołubiew odszedł, ale pozostał z nami i zostanie” (Hanna Malewska). Autora „Chrobrego” żegnają też Turowicz, Stomma, Zgorzelski, Susuł, Mamoń, ks. Boniecki (nr 27).
• „Sierpniowe popołudnie. Aż tu słychać szum błyszczącej Raby. / Patrzymy na góry, matka i ja. Jakie czyste powietrze...” – w nrze 40 wiersze Bronisława Maja. Umarł długoletni współpracownik pisma, Roman Tomczyk.
• Kolejna podróż Jana Pawła II – do Irlandii i Stanów Zjednoczonych. W nrze 41 – papieskie przemówienie w ONZ.
• Wiersze Anny Kamieńskiej i szkic o jej twórczości autorstwa Barańczaka (Stawiczak) (nr 43). Tadeusz Chrzanowski: „Wystawa »Polaków portret własny« ukazuje... odświętność zdemaskowaną, jest nie tylko chłodną relacją, ale w równej mierze gorącym rachunkiem sumienia” (nr 44, 4 listopada).
• Ks. Boniecki odkrywa „nieznaną kartę z życia Karola Wojtyły”; fotografie z lipca 38, z obozu Legii Akademickiej w Ożomli. W nrze 49 – relacja z papieskiej podróży do Turcji, w nrze świątecznym – nie publikowany dotąd dramat Karola Wojtyły „Brat naszego Boga”.


1980

• Nazwisko Miłosza znów na indeksie; jego parafrazy z Kabira podpisał niejaki Adrian Zieliński (nr 1).
• „Notes” ks. Bonieckiego zmienił się w „Notes rzymski”, relacjonujący wydarzenia nowego pontyfikatu; jego autor obejmuje funkcję redaktora naczelnego polskiego wydania „L'Osservatore Romano”.
• O sporach między teologami a Magisterium, czyli Urzędem Nauczycielskim Kościoła, pisze Jerzy Turowicz (nr 6). W Rzymie odbył się Synod Kościoła holenderskiego; katolicyzm w Holandii przedstawia Halina Bortnowska, przebieg Synodu relacjonują Turowicz i ks. Boniecki (nr 9).
• „Tak więc żyj w zgodzie z Bogiem, czymkolwiek On ci się wydaje, czymkolwiek się trudzisz i jakie są twoje pragnienia. W zgiełku, pomieszaniu życia zachowaj spokój ze swą duszą. Przy całej swej złudności, znoju i rozwianych marzeniach jest to piękny świat...” – „Desiderata”, których tekst udostępniła „Tygodnikowi” krakowska Klinika Psychiatryczna (nr 8 z 24 lutego).
• „Antoni Rząsa był rzeżbiarzem głęboko religijnym, pierwszym artystą w powojennej Polsce, który odważył się naruszyć i przełamać tradycyjną kościelną ikonografię, bo w zastygły w słodkawej konwencji XIX w. i tylko już umowny znak – wlał własne przeżycie dojmującego ludzkiego bólu” – Halina Kenarowa o autorze słynnych Piet z bieńczyckiej Arki (nr 9, 2 marca).
• „Jedno mam tylko błaganie. PROSZĘ NIE PRZYSYŁAĆ MI WIERSZY. Poezji nie lubię, nie potrzebuję i nie znam się na niej...” – Kisiel „Do młodych pisarzy” (nr 13). „Przepoczwarzanie Sławomira Mrożka” analizuje Jan Błoński (nr 17).
• Ks. Marek Starowieyski podróżuje śladami św. Benedykta, u progu 1500 rocznicy jego urodzin (nr 19). Ks. Boniecki zabrał swój „notes” do Afryki, dokąd wyruszył wraz z Janem Pawłem (nr 21); o Zairze, głównym celu papieskiej pielgrzymki, pisał wcześniej Krzysztof Śliwiński (nr 18). W nrze 21 dwie inne podróże: Natalia Rolleczek, autorka „Drewnianego różańca”, pielgrzymowała do Watykanu, a Bytnar (Romanowski) odwiedził „miłe miasto” – czyli Wilno Marszałka. Jego uwagi o litewskości Mickiewicza sprowokują prof. Konrada Górskiego do gwałtownej repliki (nr 28).
• Kolejne papieskie podróże: Francja – „TP” drukuje m.in. papieskie przemówienie w UNESCO – i Brazylia, skąd nadsyła korespondencje Jerzy Turowicz. Po powrocie z Brazylii Jan Paweł II udzielił „Tygodnikowi” wywiadu; rzecz bez precedensu w dziejach papiestwa (nr 23, 28, 31).
• Obraz Tygodnia: „Na olimpiadzie moskiewskiej Polska nadal była bez złotych medali, mimo że mamy teoretycznie większe szanse niż kiedykolwiek” (bo część państw zachodnich z USA na czele zbojkotowała igrzyska) (nr 31).
• Strajki trwają już od lipca, ale dopiero w numerze z 24 sierpnia Obraz Tygodnia mógł za Polską Agencją Prasową podać: „W wielkich zakładach i przedsiębiorstwach mają miejsce przerwy w pracy... Nadal trwały przerwy w pracy w szeregu zakładów Gdańska i Gdyni...”. Słowo „strajk” wciąż objęte jest cenzorskim zapisem. W następnym numerze cenzura wstrzymała tekst homilii Prymasa z Jasnej Góry, przekazanej przez media ze skrótami; zamiast niej ogromny wizerunek częstochowskiej Madonny, a obok – na pierwszej stronie! – listy do redakcji.
• Numer 36 z 7 września: „Na naszych oczach dokonują się w ostatnich tygodniach przemiany zaiste zdumiewające i bez precedensu”. „TP” publikuje teksty porozumień ze Stoczni Gdańskiej i Szczecińskiej, papieski list do Prymasa i jego – wstrzymane przed tygodniem – kazanie, Komunikat Rady Głównej Episkopatu. Jeszcze raz redakcja: „Nieczęsto pierwsze słowa hymnu brzmiały tak przekonująco jak tam, w stoczniach Wybrzeża, w chwili zawierania porozumienia”.



Kalendarium opracowali: 


Tomasz Fiałkowski, Jan Strzałka; 
współpraca – Andrzej Franaszek

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     

     

     























„Apokryf” nr 7 w „TP” nr 15/1995

 

do góry

 

© 2000 Tygodnik Powszechny
Szczegółowe informacje o Redakcji; e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl